eleni karaindrou



facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink

    2. yunan mifalogiyasındaki motivləri, 36-cı illər: yunanıstan iç müharibəsinə aparan yolları, modern tarixi, hüzünü, kədəri, insanlığın bitməyən hekayəsini notalarının arasına sığışdırmağı bacarmış yunan bəstəkarı.

    eleni, heç yaxşı keçməyən günlərin qonağıdır. gecəyə aiddir. sizi dərinlərə aparmaq gücündədir. böyütmürəm, dinləyənlər haqq verər: sözlərlə ifadə edilməyəcək bəstələrə sahib varlıqdır.

    angelopoulosla gözəl işlər bacardılar. yaratdıqları sintez şeirsəl alındı. başqa necə ifadə edim, bilmirəm. yaxşı ki var idilər.
    3. eleni kədərdən doğmağı, ondan bəhrələnməyi bacaranlardandır.elə dostoyevsky kimi eleni da sadəcə yaşadıqlarını notlara yazmağı bacarırdı.bir entrydə oxuduğuma görə, ən yaxşılar kədərdən doğurdu.təbii ki, söhbət sənəti içlərində gizlədənlərdən gedir.

    eleni bizə xəfif yunan havası, keçmişin izlərini qatmağı, bizi uzaqlara aparmağı və ən əsası dinlənilməyi seçmişdi.dinlənildi də ki, hələ də dinlənilməyə davam edir və edəcək.

    keçmişdən eleni gələcəyə eleni

    edit:unutmamışkən bəhsi keçən entryni də bura əlavə etsək, eleni daha da rahat və yunan olar məncə.elenili bir gecə:
    #159088
    4. theodoros angelopoulosun ölümündən sonra bir müddət filmlərə soundtrack bəstələməmişdir. amma terrence malicklə bir filmdə işləyəcəyinə dair razılığı var. təsəvvürü belə həyəcanlandırıcıdı - iki dua kimi sənət yaradan insan. səbrsizliklə gözləyirəm.

    edit: burdan qubadlıya qədər gedən adamın söz soxmasıyla zaman ölçüsünə düzəliş edilmişdir.
    5. ölmədən əvvəl baxmalı olduğunuz eternity and a day filminə yazdığı soundtrekləri ilə yadda qalan bəstəkar.
    6. arzularım yetərli deyil ,canlandıra bilmir heçnəyi .o aşılması güc ,yox edilməsi mümkünsüz qılınmış zaman barəsində zərrə qədər belə təsəvvürə malik deyiləm .ümumiyyətlə, heçnə deyildim axı mən ,əli qolu bağlı sonsuz bir sürgünə necə qoşuldum . küləyin dalğalandırdığı yaşıl çəmən ,bir neçə saatlıq ömrü olan bir canlı olmaq var ikən ,necə oldu ki ,insan oldum. kimliksiz ,adı olmadan xatırlanmaq ,bir təsəvvür ,rəng ,yuxu kimi yadda qalmaq var ikən niyə bir neçə yarımçıq cümlə , düşüncə , hansısa bir hərəkət kimi yadda qalır insan. yox olmaq belə anlamsızlaşır get -gedə , ağrının acının əbədiliyinə inanmağa başlamışam. sonsuzluğun ağuşunda ,boşluğun bilinməyən bir küncündə iki notun arasındakı zamanı eşidə bilirəm bəstəkarın sayəsində .musiqinin harada bitmədiyini ,daha gerçəyi , harada davam etməli olduğunu pıçıldayır qulağıma.

    https://www.youtube.com/watch?v=0V3kfjORqqM


sən də yaz!