bir şəhər əfsanəsi olaraq məktəbin arxasındaki manyak



facebook twitter əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. əminəm bir çox məktəbdə olmuş, dillərdə dolaşan, illərlə dillərdən düşməyən əfsanə. söhbəti də filan vaxtdı filan qızı tutub kəsib üzünü zad ilə başlayırdı adətən. bizim məktəbdə də var idi. ikinci növbədən sonra boş məktəbin həyətindəki sakitliyə ürküdücü rəng qatırdı, aəə arxaya getmə yannan fırlanıb gedək zad.
    2. uşaq vaxtı getdiyim bağçanın yaxınındakı qarajda olan manyak.

    içərisi çox vahiməli idi və qaranlıq idi, hətta bir dəfə onun bədəninin bir hissəsini görmüşdüm. uşaqlardan ən böyüyü bir dəfə qapıya yaxınlaşmış onunla əlaqə qurmağa nail olmayaraq geri addım atmışdı.

    bir dəfə bağçadan evə qayıdanda maşının biri saxladı, gəl dedi, mən də nə olduğun soruşa soruşa sakitliyimə verib yaxınlaşırdım. qara maşın olduğu yadımdadı. sonra məni çağırdı kim götürməyə gəlmişdisə artıq, xeyli uzaqlaşdığımın fərqinə varıb qaça-qaça ona tərəf getdim.

    o gündən sonra həmin o manyakın o maşının içində gizləndiyinə inanırdım. hər gün bağçaya gedəndə, ekskursiyaya çıxanda, oynamaq vaxtı gələndə o manyakın ordan çıxacağı vahiməsi ilə 3 il bağçaya gedib-gəlmişdim.

    məktəb vaxtı ilk siniflərdə padvaldakı adamyeyən siçovullarla əlbir olan manyakdı o həm də zənnimcə.

    indi bunları yazdıqca da zehnimizcə yaratdığımız totemləri düşündüm, uşaqlıqda təməli qoyulan şeylər böyüdükcə beyinə qazınıb necə qorxular, inanclar yaradır. ah, vah.
    3. bizde daha çox o manyakin qızlar tualetinde görüldüyü dilden dile gezirdi.
    4. (bax: yaran təsbitlər)

    əfsanə deyil sən öl. ən yaxın dostumun başında butulka sındırmışdılar. xəbərlərə falan çıxmışdı. bax sən öl deyirəm.

    bu arada;
    (bax: mış damı)


sən də yaz!