ciddi olmaq



facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink

    1. Mənə həddən artıq çətin gəlir. Həyata verə bilmirəm özümü. Hərşeyə "barmaqarası" baxıram. Məsələn kiminsə ölüm xəbərinə gülüşlə reaksiya verə bilərəm. ağlamaq deyilən şey mənə yaddır. Ağlamağım gələndə, ağlamağıma baxıb gülməyim tutur. Həyatı ciddi qəbul edə bilmirəm. Əlimdən gəlmir. Bunu edə bilmirəm heç cürə.

    Kiminsə xəstəlik, ölüm qorxusu mənə həzz verir. içimdə kam alıram sanki. Ciddi ola bilmədiyimə görə başıma çox pis hadisələr gəlib. Bəzən həmin pis hadisələri yadıma salıb şaqqanaq çəkib gülürəm. Ölümlə mübarizə aparmağın iki yolu var: ya onu tamam unutmaq ya da onu ələ salmaq. Məsələn carpe-diem anlayışının məğzi 1ci bənddə dediyim fikri- sabahı və dolayısilə ölümü unutmağı təbliğ edir. Məncə bu da bir seçimdir amma elə də asan deyil. Bəzən gecə yatarkən insanın ağlına gəlir və dəli olmaq həddinə çatır. Bundan yeganə çıxış yolu ələ salmaq, məzələnmək və söyməkdir. Bununla içindəki hirsi azad edirsən. insanlarla məzələnin. Amma bu birtərəfli olmasın, Qoyun onlar da sizinlə məzələnsin. Bu bir növ terapiyadır. Həyatı ələ salın, heçnə vecinizə olmasın. Bugünlə yaşamayın. Carpe diem çıxış yolu ola bilməz, yaxşısı budu ki xəyal qurun. Məsələn sabah hər şeyin daha pis olacağını xəyal edin, və buna gülün. Buna inanın və gülün. Məsələn küçədə bir nəfərə diqqətlə baxın, və onun öləcəyini bütün bədəninizlə dərk edin. inanın bu eqonu öldürür. Eqonu öldürün. Sifətiniz yaxşı mənada padoş olsun. Ürəyiniz istəyən bir şey varsa, ürəyinizin xətrinə dəyməyin. Sabah atmayacaq çünkü
    2. ..."Delikanlı, sen yaşlı Goethe'yi fazla ciddiye alıyorsun. Ölüp gitmiş yaşlılar ciddiye alınmamalıdır, yoksa kendilerine haksızlık edilmiş olur. Biz ölümsüzler ciddiye alınmayı sevmeyiz, şakadan hoşlanırız daha çok; ciddilik, delikanlı, zamana bağlı bir şeydir. Sana bir sır vereyim mi, ciddilik zamana aşırı değer verilmesinden kaynaklanır. Ben de bir vakit zamanın değerini gözümde fazla büyütmüştüm, yüz yıl yaşamak gibi bir isteğe yer vermiştim gönlümde. Yaşamda ise, bili­yor musun, zaman diye bir şey aranmaz; sonsuzluk dediğimiz yalnızca bir an'dır, bir şakanın yer alacağı kadar uzun bir süre yani."* Gerçekten de Goethe denen bu adamla ciddi bir şey konu­ şulacak gibi değildi artık; şen ve çevik adımlar atarak salonda dans eder gibi gidip geliyor, çuhaçiçeği göğsündeki nişandan bazen bir raket gibi dışarı fırlıyor, bazen küçülerek görünmez oluyordu. Ustalıklı dans adımlarını ve figürlerini görünce, en azından dans etmeyi öğrenmezlik etmediğini düşünmekten kendimi alamadım..."

    herman hessenin bozkırkurdu kitabındakı bu cümlələr, ciddi olmaqla bagli fikirlerime bir referans olmuşdur sanki.


sən də yaz!