gələcəkdəki özünə məktub



əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. Məncə Gələcəyə məktub yazmaq ən yaxşı yoldur hədəf seçmək, keçmiş səhvləri bir daha gözdən keçirmək və özünü tanmaqla bağlı. Məktubun məzmunu olduqca fərqli ola bilər. Bəzən darıxıb pəncərədən tutqun səmaya baxanda, bəzən də etdiyin səhv səni əvvəlkilərdən daha çox incidəndə, Arada bir də sevgiyə ac olanda, kiminsə səmimi bir sarılmağına ehtiyyacın hava, su qədər lazım olanda edərsən bunu. tez haradansa qələm və kağız götürərsən əlinə. Yazarsan eləcə, dərdləşərsən gələcəkdəki özünlə. Ondan hətta cavab da istəyərsən, sanki xəyallarındakı "gələcək sən" artıq aşıb bu kimi problemləri. Təbii ki məktub işini daha çox sıxıntılarımız bizə dözülməz gələndə edirik. Amma şən günündə də gələcəkdəki özünə zarafatla bir kəlmə nəsə demək olar.(düzdü 10 il sonra bu zarafatı oxuyanda bəlkə sənə bərbad gələr və utanarsan özündən) istəsən məktubu saxlayarsan, içində adı keçən çox sevdiyin birini itirəndə göz yaşlarınla təzədən oxuyarsan və yaxud hədəfinə doğru olan yolda çəkdiyin əziyyətdən yorulanda bir dəfə də üstündən keçərsən saralmış məktubun bu da sənə stimul olar. Ya da heç saxlamazsan amma qəlbinin ən dərinliklərində qalar bir yerdə. Onu o an xatırlayarsan ki keçmişdə özünə verdiyin məsləhətlərə qulaq asmağın zamanı çatıb. Ya da istəsən məktubu bitirib, üstünə oxumalı olduğun zamanın tarixini yazarsan. O tarix ilk günlər heç yadından çıxmaz və zibilə qalmışa bax ki o tarix gələndə artıq məktubu unutmuş olarsan və bir gün pis bir hadisə səni keçmişinlə üzləşdirəndə məktub üzünə dirənər ki "di indi oxu məni". insanı özü ilə dost edər bu məktub, arada illərlə yaş və düşüncə fərqi olan iki insanı, eyni talehi yaşayan, eyni insanları sevən iki insanı dost edər.
    3. Bəzən xoşbəxt olduqda, bəzən motivasiyanın yüksək olduğunda və ən əsas səbəb, kədərə boğulanda yazılan gəcəkdəki "sən"ə məktub. Məktubu yazarkən həmin səni düşünürsən, beynindən keçənləri yazırsan. 10-cu sinifdə məşğələyə gedərkən mən də yazmışdım, qəbul imtahanından 1 ay əvvəlki "mən"ə. Məşğələ vaxtı hazırlıqlara yaxın olsun deyə qohum evində qalırdım və həftəsonları evə gedirdim. Qohum-əqraba evində qalmaq necə bir şeydir özünüz bilirsiz yəqin, başa düşərsiz. * başlığı gördükdə həmin məktubdan bir neçə sətir yazmaq qərarına gəldim:
    "sən yalnız irəliyə bax, sənə inanmayanlara fikir vermə. Bax, bu gün mənə başqalarını örnək göstətirlər. Artıq evdəkilərin sözünü götürə bilmirəm. Ona görə də, heç evə getmək istəmirəm. Bilirəm ki, sən də eləsən. Onsuz da mənə indidən belə deyirlər, səni heç təsəvvür belə etmək istəmirəm. Amma baş qoşma, sən özündən əmin ol. indi mən sabah evə getməyin dərdini çəkirəm, yenə anamdan eyni sözləri eşidəcəm; oxumursan, elə-belə gedirsən hazırlığa, sənin fikrin oxumaqda deyil, pulluya düşsən oxutmayacam, sənə görə kredit götürəsi deyiləm... artıq bezmişəm, kaş ölsəm deyə düşünürəm bəzən. Çalışıram heç nəyə fikir verməyim, yəqin ki, sən də eləsən.
    Yaxşı oxu. Bax, mən özümə söz vermişəm ki, gələn il, yəni sən olanda çox çalışacam. Bütün sınaqlara get, nəticələrin aşağı olsa da ruhdan düşmə. Daha çox çalış. Off, kaş ki gələcəyi görə biləydim, görəsən neçə bal yığacam? Nəysə, söhbəti uzatmayım. Sənə uğurlar. unutma, mən sənə inanıram! Sənə inanmayanlara da baş qoşma. Özünə yaxşı bax, sən bacaracaqsan! 12.05.20xx. 11:44"
    Bu entry'ni yazarkən gülümsədim, 3 səhifəlik məktubdan sadəcə bir neçə sətir yazdım bura. Amma heç vaxt unutmaram o məktubu yazarkən necə ağlayırdım, gözyaşlarımın izi hələ durur kağızın üstündə. Düşünürəm ki, belə durumda olan tək mən olmamışam. Kaş valideynlər övladlarının abituriyent vaxtında daha çox dəstək göstərib, xoş söz desələr. Övladlarında prinsip yaradacaqlarını düşünürlər bu sözlərlə, amma o abituriyentin necə psixoloji zərbə aldıqlarını düşünmürlər. Əgər bu yazını oxuduza və bir gün abituriyent valideyni olacaqsızsa, xahiş edirəm övladlarınıza belə davranmayın.
    Ps: özümə inanmaqda haqlı imişəm, 594 bal topladım qəbulda. Tqdk sağ olmasın, istədiyim fakültəyə balım çatmasa da, indi olduğum yerdə xoşbəxtəm.
    4. Dünən futureme.org saytında 5 il sonrakı özümə məktub yazdım. Ümid edirəm ki, 5 il sonra eyni gmail adresindən istifadə edərəm
    5. Sənə heç kim kömək olmaz
    Həyatunda bəzək olmaz
    Nə arxa, nə dirək olmaz
    Özün öz başıvı apar get.

    Arzuya çatmayacaqsan
    Qəlbündən atmayacaqsan
    Sən onu satmayacaqsan
    O səni bəlkə satar, get.


    Yolum məhəbbətə doğru
    Əzab-əziyyətə doğru
    Gəlirəm zülmətə doğru
    Bir deyən yoxdur “hail get”.

    *
    *
    6. Bişey mişey oldi? Bacardın ala?
    7. xiyar, bir də sırf puluna görə, dostun səni ora məsləhət görüb deyə işə girsən, 20 yaşındakı özün sənə bi dənə bəddua eləyər, sənöl, quran cırmış adama dönərsən. qürurunla təcrübəçi ol, amma puluna görə işçi hüquqlarının ağzına sıçan rəhbərliklər üçün işçi olma.


sən də yaz!