həyatın nə qədər ədalətsiz olduğunun anlaşıldığı anlar



əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. Ibtidai sinifdə oxuyan zamanlarda, müəllim riyaziyyat dərsində sadə bir tapşırıq verərək, bildirdi ki, sadəcə, ilk gətirənlərə qiymət yazacam. Mən tapşırığı dərhal edib, yerimdən qalxıb, sürətli stoluna doğru irəliləyərək, dəftərimi stolunun üzərinə qoydum. Ancaq bu ərəfədə müəllim, qol saatında yaranan problemlə bağlı, dəftərimi yoxlamağa başlamamışdı, öz problemini həll etməyə çalışırdı. O, bunu düzəltməyə çalışarkən, artıq xeyli uşaq öz dəftərlərini gətirib mənimkinin üzərinə yığmışdı. Bu çantasından qələmi götürüb tapşırıqları yoxlamağa başladıqca, digərləri də məsələni həll etdikcə, dəftərlərini yerdə qalan dəftərlərin üzərinə gətirib qoyurdu. Qısacası, bunu görüb artıq başa düşdüm ki, bir şeylər etməsəm bu mənə ümumiyyətlə qiymət yazmayacaq. Qabağımda oturan qıza (hansı ki, müəllimin önündə oturmuşdu və artıq qiymətləndirilmişdi) sakit tərzdə pıçıldadım ki, mümkündürsə, mənim dəftərimi üst tərəfə qoy, çünki birinci mən gətirmişdim. Çox sağ olsun ki, istəyimi qırmayaraq, bunu etməyə çalışdı, ancaq müəllim bunu gördü, və qızın üstünə qışqıraraq: - "Sən mənə kələk gəlirsən ?!" - dedi və dəftəri yenidən ən alta qoydu. Mən həm bu bağırtısına, həm də dəftərimi ən alta qoymasına artıq dözməyərək, müəllimə dilləndim ki, o qıza bunu etməyi mən söyləmişəm və o dəftər mənə məxsusdur və ən birinci o məsələni mən həll etmişəm. Bir xeyli qıy-qışqırıqdan sonra, mən bu qanmaza başa sala bilmədim ki, ən aşağıda olan dəftərlər ilk gətirənlərə, ən üstdə olanlar isə ən sonuncu gətirənlərə məxsusdur. Sən ilk gətirənləri qiymətləndirmək istəyirsənsə, yoxlamağa üstdən deyil, altdan başlamalısan...
    2. nümayiş zamanı onun hamımızı yox sadəcə kiçik bir hissəmizi dinləməsi və dinlədiyi uşaqlar üçün gələcək imkanlar yaratması. mənim işim pis idi yoxsa daha az işləmişdim üzərində? niyə məni də dinləmədilər? məncə ömrümün sonuna qədər xatırlayacam bunu.
    (bax: yerdə qalanlar ölsün bəs)
    3. Həyat taa adəmdən bu yana ədalətsizliklə doludur . öz başıma gələnləri danışmaq maraqsızdı ona görə də yaradılışın ədalətsizliyindən danışacam . Allah ( eloah, enlil, al- ilah , yehova ya da necə çağırırsansa ) insanı torpaqdan yaradır . bütün mələklərə deyir baş əyin ona , ancaq o boyda mələklərdən sadəcə şeytan (anası ölmüş ) baş əymir . düz də edir bu cür fəsadlar verə bilən dünyanın anasını ağladan bir canlıya baş əymək nə dərəcədə düzgündü ? həm allah ona bu iradəni veribsə , bunu istifadə etməsi onu niyə qəzəbləndirir ? desin ki baş əymirsən heç olmasa hörmət elə . nəysə birinci ədalətsizliyi elə Şeytan abimiz yaşıyır .
    2ci ədalətsizlik adəmin başına gəlir . istəmədən yaradılır , istəmədən həvvası olur yazığın qabırğası gedir . və ilk günahındaca cənnətdən qovulur . o da nə günah , yazıq uşaq zorlmayıb, kiminsə haqqını yeməyib, matax bir meyvə ucbatından aləmlərin rəbbi bunu qovur . indi sizə sual bu bağışlayan allahınız 1 meyvəyə görə öz yaratdığını cənnətdən qovur bağışlamır amma sizi bağışlayacaq ? bu sualı özünüz cavablayın .
    3cü ədalətsizlik. yazıq Qabilin başına gəlir adam əkinçiliklə məşğuldur meyvə falan yığır , qardaşı Habil də çobanlıq edir . tanrı bunlardan hədiyyə istəyir ( öz aləmində yaxşı iş görür də guya ) . Habil qoyun gətirir , Qabil də meyvə falan. Ancaq aləmlərin rəbbi əbədi var olan yaradılmayan yoxdan var edən Allah nədəncə quzu kababı xoşladığından Habilin hədiyyəsini seçir . axı bizə öyrədiblər ki hədiyyənin böyüyü kiçiyi olmaz , bu nə mədəniyyətsizlidi .? Yazıq Qabil bu cür mənzərə qarşısında deməz ki , ay Allah bilsəydim qoyun əti xoşduyursan mən də gətirərdim . Ancaq bu meyvəni də o qoyunu da yaradan sənsən ümumiyətlə hər şeyi yaradan sənsən niyə biz iki qardaş arasında ayrıseçkilik edirisən ? niyə bizi birbirimizi qısqanmağa , bir birimizi öldürməyə məcbur edirsən ? madam ki Habilin hədiyyəsini bəyəndin , mən də sənə Habili hədiyyə edirəm . qoy əbədi yanında qalsın .
    4cü ədalətsizlik Həvvaya olub. quran oxuyanlar bilər ki həvva məcbur öz övladları ilə yatmağa məcbur olub . bu qədər sonsuz kainat yarat ulduzlar planetlər canlılar falan ancaq iki qardaş üçün 2 dənə qız yaratmaq əvəzinə bu cür əxlaqsızlığa məcbur qoy . ancaq bunu özünə günah sayma . çünki onu mühakimə edə biləcək üstün qüvvə yoxdu o da bunun keyfini yaşıyır . Ümid edirəm bu yazımdan sonra başıma mükafat qoyulmaz .
    4. çox pisəm, çox məyus. həyata qarşı, insanlara qarşı içimdə bir küskünlük var bugün, kaş hamını qabağıma alıb danışa bilsəydim. səbəbi də nədir? səbəbi bugünki biabırçılıq . və əgər düşünürsüzsə ki, indi millətimizi pisləyəcəm, gileylənəcəm, yox. insanlıqdan danışacam, vicdan hissimizi necə itirdiyimizdən. o qədər ağladım ki bugün, sözün əsl mənasında əlim-ayağım əsirdi. bugün eşitdiklərim və gördüklərim mənə bir siqnal oldu, sanki, cəmiyyəti qavramağım üçün.

    həyat ədalətsizdir, bəli, çox həm də. insanoğlu ancaq öz həyatını və ölümünü düşünəcək qədər eqoist imiş, səndemə. razıyam, hamı elə deyil, bu bizə doğulduğumuz anda yüklənən bir xüsusiyyət deyil, amma insanlar ətraflarındakilardan bixəbər, sadəcə həyatları toqquşan insanlardan agahdır. axı biz bu dünyaya eyni məqsədlə gəlmişik, "xoşbəxt olmaq". və əgər hamımız bir yerdə çalışsaq xoşbəxtlik elə də uzaqda deyil. nə vaxt bu qədər çirkinləşdik? nə vaxt bu qədər ürəyimiz daşlaşdı? biz bilirik ki, imkanı sadəcə çörək almağa çatan minlərlə insan var, bir quru çörək üzünə həsrət minlərlə insan. onların haqqına niyə göz dikmişik? bəlkə onlar o tək çörəklə 2-3 gün yaşayacaq, amma biz bircə gün bozbaşa çörək batırıb yeməsək birdən ölərik, hə? apteklərdə insulin iynələri qurtarıb və mən sadəcə şokdayam. imkanı tək-tək almağa çatan biri, bəlkə, bu gün iynəsi qurtarıb deyə sabah şəkər komasına girəcək. amma bizim evlərimiz dolu olmalıdır, axı biz qarantiyaya almalıyıq hər şeyi, kim ölür, ölsün, əsas bizim qarnımız tox olsun, canımız bərk. kiməsə də bir şey olanda pis oluruq, ilk sözümüz də o olur ki, "yazıq, kaş elə olmazdı", amma düşünmürük ki, bunu biz yaradırıq.

    həyat ədalətsizdir, biz insanlarsa o ədalətsizliyi yaradanlar. xoşbəxtliyin sevgidən, qarşılıqlı hörmətdən irəli gəldiyini dərk edəcək qədər düzəlmişik, bəlkə. amma o sevgi və hörməti hamıya göstərsək, əslində, onlara da xoşbəxtlik verə biləcəyimizi dərk edəcək qədər yox. kaş bu il bitəndə yenidən doğulsaq hər birimiz, eyni saf duyğularla, mənfəətsiz sevsək bir-birimizi, insanlığı.
    5. Nə qədər xoş və seviləcək bir xasiyyətə sahib olsan da, dünyaya qara dərili biri olaraq gəlmək. Bu `` faciə``dən sonra irqçilik deyilən iyrəncliyə məruz qalmaq və insanların bunu nə üçün etdiyini anlaya bilməmək. insanların dəri rənginə görə səndən lağlağı ilə bəhs etməsi və sanki insanla deyil heyvanla danışırmışlar kimi hərəkərlərə məruz qalmaq.


sən də yaz!