yaxşı musiqi vs pis musiqi



əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. Bir çoxlarına görə musiqi subyektivdir. Yəni mənə xoş gələn hər hansı bir mahnı başqasına xoş gəlməyə bilər. Bu fikirlə tam razılaşmağın nə dərəcədə düzgün olub olmadığını həmişə düşünmüşəm.
    Əvvəla musiqiyə qiymət vermək üçün həqiqətən “dinləyici” olmaq lazım gəldiyini düşünürəm. Yəni əgər bir mahnını, musiqi albomunu, konserti və ya musiqi əsərini başdan sona qədər şüurlu şəkildə dinləyə bilmirsənsə, musiqiyə qiymət verə bilməzsən.
    Musiqi nəzəriyyəsi baxımından yaxşı musiqini pis musiqidən fərqləndirmək olduqca asan olardı. Bunun üçün musiqi nəzəriyyəsini tamamilə dərk etmək lazımdır ki, bu çox insanın başı üçün deyil. Musiqi nəzəriyəsini tam mənada dərk etmək uzun və mürəkkəb prosesdir zənnimcə.

    Mənə maraqlı gələn, nəzəri cədətdən yox praktiki cəhətdən yaxşı musiqini pisdən necə ayırırıq? Və ya “necə ayırmaq olar?” sualıdır.
    Niyə Opeth, Empyrium, Godspeed you Black emperor, tom waits, moonsorrow, philip glass, henryk gorecki, və s.(bu siyahını uzatmaq olar) mənə möhtəşəm hisslər yaşatdığı halda taylor swift, rihanna, one direction və s.( bu siyahını da uzatmaa olar) heç nə hiss etdirmir?
    Və yaxud niyə drake, cardi b, bəyənənlərə miles davis, swans, nick cave dinlətdirəndə “bu nədi ala qulaq asırsan?” cavabı gəlir?

    Nə qədər düşünürsən düşün sonda “musiqi subyektivdir” “zövqlər müzakirə olunmaz” a gəlib dirənirsən.

    Həqiqətən də musiqi subyektivdir, yoxsa yaxşı musiqini pisdən obyektiv şəkildə ayırmaq mümkündür?
    2. ümumiyyətlə incəsənət reallığın bədii surətdə, obrazlı şəkildə əks olunmasıdı. incəsənət kimi bir sfera haqqında obyektivlikdən danışmaq olmur! təəssüf. bu elm deyil ki, gerçəkliyin qanunlar vasitəsilə əksi olsun.

    sadəcə dinləməyi bacaran və bacarmayan insanlar var. bacarmayanlar sadə, tez həzm olunan musiqiləri - onlara həmişə ehtiyac olacaq - sevirlər, digərləri isə ildə 10 single və hər il albom buraxan, pula görə yaradanı yox, özünə hörmət edən, əsərini ürəyindən, daxili aləmindən törədən, bir az da cəmiyyətə qarşı məsuliyyətli olan musiqiçiləri dinləyirlər. (səhv başa düşməsin heç kəs, bütün fikirlərim subyektivdir!)

    amma musiqi janrlarını yaxşı və pis deyə ayırmaq bayağılıqdır: çaqqalsız meşə olar heç?
    3. mən rock musiqi janrını dinləməyə çox böyük üstünlük verirəm. məncə, yaxşı mahnı, sözləri ilə sənə nəyi isə,doğru olanı çatdırmaq qayəsi daşıyan,musiqisi ilə zövq oxşayan,bir "bohemian rapsody" , "bethovenin 9-cu simfoniyası" və ya bir vaqif mustafazadə klassikası "düşüncə" dinləmiş kimi zövq verən musiqi olmalıdır. məsələn məni düşündürən suallardan biri də bir insan niyə instrumental alətlərin səsini dinləmək əvəzinə "makine" musiqisinə üstünlük verər? məsələn mənim yaralı yerim olan bir mövzu var. azərbaycanda rock musiqisinin iflasa uğraması və ya olmaması. əvvəlki diskoqrafiyaya baxıram: "unformal","yuxu" və s. kimi azsaylı da olsa rock qruplarımız olub. hər qrup bir gün dağılır,bu bir klassikadır amma kilid məsələ budur ki,niyə o dağılan qrupların yolunu davam edənlər çıxmadı? niyə itdi,batdı bu ölkədə rock? axı istəsək edə bilirik? pop musiqi janrı 90ların sonu,2000lərin əvvəllərində (!) öz intibah dövrünü yaşadı,başda aygün kazımova,ardıyca samir bağırov,qismən faiq ağayev və s. sənətçilər ilə. sonra hər şey tamamən dəyişdi,artıq popu belə oxuya bilmirlər,saydığım divalar belə. yeni nəsildən tək-tük sevdiyim və bu işi bacardığını düşündüyüm insanlar var. məsələn azad şabanov,eldar qasımov. yazıq azad,eurovisiona getmək üçün özünü parçaladı,amma onu seçmədilər,hələ də yanıb-tökülürəm bu mövzuya görə. artıq ora seçilmədikdən sonra da sənətdə də istədiyi reaksiyanı almadığl üçün (mən belə düşünürəm) özünü dolandıra bilmək üçün hər kəsin etdiyi kimi toylara getdi. elə pis olurdum,keçən il çingiz mustafayevi tvdə eurovisionda bizi təmsil etməsinə baxırdım,azad isə həmin anda toydan story atırdı :( azad heç bir zaman öz layiq olduğu yerə gələ bilmədi. bəlkə də eurovisiona getsəydi,daha fərqli yerlərdə idi. dilarə kazımova. çox təriflədiyim unformalın solisti. möhtəşəm səsi var amma gic-gic pop mahnılarında boşa xərcləyir o səsi. çox heyif. nəysə,çox uzun oldu. mən çox böyük mor ve ötesi fanatıyam. alternativ rockun təməl daşlarından biridirlər və heç vaxt öz çizgilərindən çıxmayıblar. məncə səviyyəli musiqi onlarınkıdır. mor ve ötesi dinləyin və dinlətdirin. nə rep,nə pop,forever rock


sən də yaz!