nazım hikmet



əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    2. yeryüzüne tohum gibi saçmışım ölülerimi, kimi odesada yatar, kimi istanbulda, pırağda kimi. en sevdiğim memleket yeryüzüdür. sıram gelince yeryüzüyle örtün üzerimi. böyük insan, nazım hikmet ran.
    3. bu gün ölüm il dönümü olan şair
    5. türk edebiyyatının ve türk insanlığının son dövürlerde yetişdirdiyi sima.nazım,böyük mektebdir.onun vaxtına ters mütenasib düşmüş direnişi,ve şeirlerinde ki fikir çatdılma terzi onu her an saygı ile anmamıza şerait yaradır.
    6. "bana mutluluğun resmini çizebilir misin abidin?" cümlesiyle qan-qaraçılığa boğan böyük şair.
    7. türk edebiyyatında herkese şeirin ne olduğunu öz eserleri ile gösteren insan. serbest şeirin ustadlarından biri
    8. mavi liman şeri ilә özünü sevdirmiş şair:

    çok yorgunum, beni bekleme kaptan.
    seyir defterini başkası yazsın.
    çınarlı, kubbeli, mavi bir liman.
    beni o limana çıkaramazsın.

    bir dә әn sevdiklәrimdәn, hirosimoda ölәn 7 yaşlı bir qızdan bәhs edәn şeridir. hansı ki, bir neçә dilә çevrilib, mahnılar bәstәlәnib. hәmçinin 2005ci ildә, hadisәnin 60 illiyindә, hirosimoya hәsr olunmuş tәdbirdә yapon dilinә çevrilib oxunmuşdur.

    kız çocuğu (1956)

    kapıları çalan benim
    kapıları birer birer.
    gözünüze görünemem
    göze görünmez ölüler.

    hiroşima'da öleli
    oluyor bir on yıl kadar.
    yedi yaşında bir kızım,
    büyümez ölü çocuklar.

    saçlarım tutuştu önce,
    gözlerim yandı kavruldu.
    bir avuç kül oluverdim,
    külüm havaya savruldu.

    benim sizden kendim için
    hiçbir şey istediğim yok.
    şeker bile yiyemez ki
    kâat gibi yanan çocuk.

    çalıyorum kapınızı,
    teyze, amca, bir imza ver.
    çocuklar öldürülmesin
    şeker de yiyebilsinler.
    9. bugün pazar.
    bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar.
    ve ben ömrümde ilk defa gökyüzünün
    bu kadar benden uzak
    bu kadar mavi
    bu kadar geniş olduğuna şaşarak
    kımıldamadan durdum.
    sonra saygıyla toprağa oturdum,
    dayadım sırtımı duvara.
    bu anda ne düşmek dalgalara,
    bu anda ne kavga, ne hürriyet, ne karım.
    toprak, güneş ve ben...
    bahtiyarım...


    bu şeir ilə özünü mənə sevdirən şair.sosialist şair.cabir novruzun bir sözü var :''sağlığında qiymət verin insanlara''.bu söz nazım hikmətə aiddir.çünki sağlığında türkiyədə ona qiymət verilməyib.
    10. karıma mektup

    bir tanem!
    son mektubunda:
    "başım sızlıyor
    yüreğim sersem!"
    diyorsun.

    "seni asarlarsa
    seni kaybedersem;"
    diyorsun;
    "yaşayamam!"

    yaşarsın karıcığım,
    kara bir duman gibi dağılır hatıram rüzgârda;
    yaşarsın, kalbimin kızıl saçlı bacısı
    en fazla bir yıl sürer
    yirminci asırlarda
    ölüm acısı.

    ölüm
    bir ipte sallanan bir ölü.
    bu ölüme bir türlü
    razı olmuyor gönlüm.
    fakat
    emin ol ki sevgili;
    zavallı bir çingenenin
    kıllı, siyah bir örümceğe benzeyen eli
    geçirecekse eğer
    ipi boğazıma,
    mavi gözlerimde korkuyu görmek için
    boşuna bakacaklar
    nâzım'a!

    ben,
    alaca karanlığında son sabahımın
    dostlarımı ve seni göreceğim,
    ve yalnız
    yarı kalmış bir şarkının acısını
    toprağa götüreceğim...

    karım benim!
    iyi yürekli,
    altın renkli,
    gözleri baldan tatlı arım benim;
    ne diye yazdım sana
    istendiğini idamımın,
    daha dava ilk adımında
    ve bir şalgam gibi koparmıyorlar
    kellesini adamın.
    haydi bunlara boş ver.
    bunlar uzak bir ihtimal.
    paran varsa eğer
    bana fanila bir don al,
    tuttu bacağımın siyatik ağrısı,
    ve unutma ki
    daima iyi şeyler düşünmeli
    bir mahpusun karısı.

    bu şeiri ilə milyonların qəlbini fəth edən mavi gözlü dev.


sən də yaz!