Notice: Undefined variable: querycheckrows2 in /var/www/soz6/sds-themes/vengeful-light/header.php on line 171

citizenerased


45   0   0   0
citizenerased
5.nəsil yazar
reytinq xalı: 175
entry sayı:45
karma xalı: 92
izləyənlər: 7
sifariş sayı: 0







son yazdıqları| | əl əməyi göz nuru| favori seçdikləri| favori seçilənləri| bütün entryleri| lövhə

six contes moraux son zamanlar həm rejissora, həm də filmlərinə başlıq açıldığını görüb, haqqında ümumi entry yazmağın daha yaxşı olacağını düşündüyüm 6 filmdən ibarət, adının da mənası "altı əxlaq hekayəsi" olan eric rohmer toplusudur. rejissorun 1962-1972 illəri aralığında çəkdiyi bu filmlər onun məşhurlaşmasında başlıca rol oynamış, həmçinin rohmer bu filmləri ilə birlikdə fransa kinematoqrafiyasında yeni dalğanın (bax: La Nouvelle Vague) əsas nümayəndələrindən biri olmuşdur.
əslində filmlər toplusunun adındakı əxlaq deyə tərcümə olunan söz birbaşa əxlaq mənasını daşımır, daha çox insanın nə düşündüyü, nə hiss etdiyini əks etdirir. filmlərə bu mövqedən yanaşmaq daha düzgün ola bilər, çünki rejissor filmləri elə mövqedən çəkib ki, bu mövzuların əxlaqsızlıq olub-olmadığı müzakirəyə açıqdır, insana görə dəyişir.
mövzular isə qadın-kişi münasibətləri haqqındadır. bütün filmlərdə öz inancları, prinsipləri olan bir kişi və onun bu düşüncələrini sorğulamasına səbəb olan bir qadın var. bəzi filmlərdə kişilər öz düşüncələrinə görə əxlaqsızlıq etməmək üçün mübarizə aparsalar da (nə dərəcədə bacardıqlarını filmləri izlədikdən sonra bilmək olur), bəzilərində əxlaqsızlıq adlandırdıqları davranışları özləri də göstərə bilirlər. bəs buna səbəb nədir? həqiqətən bütün bunlara səbəb qadınlardırmı? yoxsa əslində inandıqları dəyərlərə bağlılıqları düşündükləri kimi güclü deyilmi? bütün bu suallarla birlikdə rejissor insan təbiətini ən gözəl şəkildə göstərməyə çalışmış və mənim fikrimcə, çox da gözəl bacarmışdır.
filmlərin hər biri haqqında ayrı başlıq açıb yazmaq olar, amma mən bu başlıqda hər biri haqqında qısa məlumat verəcəyəm.
(bax: La Boulangere de Monceau) - 1963-cü il tarixli, ilk filmdir. qısa metrajlıdır, ağ-qara, 4:3 formatında çəkilmişdır. mən izləyərkən sıralamanı pozduğumdan bu filmi sona saxlamışdım, gözləntim çox da yüksək deyildi. əgər filmləri izləməyə başlamağı düşünürsünüzsə, ilk bu filmdən başlamağınızı tövsiyə etməzdim, çünki digərlərinə həvəsiniz ölə bilər. digər bir tərəfdən də bu film ilə başladıqda sizi sonradan nə tipdə hekayələrin gözlədiyi haqqında da fikir sahibi ola bilərsiniz. mövzusuna gəldikdə isə, hüquq fakültəsində oxuyan bir tələbədən danışılır. evlənəcəyi qızla tanış olduğunu düşünən bu gənc, onunla tanış olduqdan sonra qızın izini itirir. bundan sonra isə daimi müştərisi olduğu şirniyyat dükanında bir satıcı qız ilə tanış olur. bundan sonra olacaqları isə gəncin düşüncələrinə əsasən əvvəldən başa düşmək olur.
(bax: La Carriere de Suzanne) - yenə 1963-cü ildə çəkilib, 54 dəqiqə uzunluğundadır. açığı, burada mövzunu çox anlamadım, bəlkə də, yuxulu izlədiyimdəndir. bu filmdə də saf bir qadın və ondan istifadə edən iki kişi var. digər filmlərin hər birində kişilərə daha çox əsəbiləşsəm də, bu filmdə qadına daha çox əsəbiləşmişdim. yenə də filmi çox da sevdiyim deyilməz.
(bax: Ma nuit chez Maud) - dördüncü filmdən sonra çəkilsə də, üçüncü film sayılır. öz dövründə yetərincə səs salmışdır və tamaşaçıların filmlərə marağının artmasında əsas rol oynamışdır. həmin dövrdə artıq rəngli film çəkilişlərinin olmasına baxmayaraq, ağ-qara filmdir bu da. düşünürəm ki, bu filmlə birlikdə rohmer əsl göstərmək istədiyi tərzdə çəkməyə başlamış və filmin əvvəlindən sonuna kimi baş rolun nə edəcəyini həyəcanla gözləməyə səbəb olmuşdur. bu filmdə də digərlərində olduğu kimi yenə iki dost və bir qadın vardır. dostlar uzun illərdən sonra bir-biri ilə təsadüfən görüşürlər və biri digərini öz sevgilisi maud ilə tanış edir. baş rolda olan obraz dininə bağlı və ciddi əxlaqi dəyərləri olan biridir. ancaq heç istəmədiyi vəziyyətə düşdükdə bu imtahandan uğurlu keçə biləcəkmi? həmçinin filmdə bol-bol pascal haqqında müzakirələr var. əgər haqqında məlumatlısınızsa, marağınızı çəkən dialoqlar ola bilər.
(bax: La Collectionneuse) - 1967-ci ildə çəkilmiş, rejissorun ilk rəngli film işidir. ilk olaraq bildirmək istəyirəm ki, bu filmi izlədikdən sonra yay fəslindən ötrü darıxacağınız dəqiqdir, ona görə də bu filmin də rəngsiz olmadığı üçün çox sevinirəm. filmdə yayda eyni evdə yaşamalı olan iki dost və bir qız var yenə. gözəlliyinin fərqində olan haydee heç kimi vecinə almadan istədiyi kimi yaşayır. əvvəldən bu davranışlarına görə onu qınayan adrien isə, bir yandan da onu əldə etməyə çalışır. bir az sıxıcı gəlmişdi mənə bu film də. bir də adrienin bir haydee deyə səslənişi var ki, izləməyimin üzərindən aylar, illər keçsə də o səs tonunun beynimdən silinəcəyini düşünmürəm.
(bax: Le Genou de Claire) - mənə görə aralarındakı ən mükəmməl film. ilk bu film vasitəsilə tanımışdım rejissoru. mükəmməl məkan seçimi və baş obrazın məqsədinə çatmaq üçün etdiyi bütün hərəkətlər bu qədər sevməyimə səbəb olmuşdur yəqin ki. dialoqlarının da digər filmlərdən daha üstün olduğunu düşünürəm. obrazların da hər biri üzərində ətraflı işlənilib. digər filmləri izləməsəniz də, bunu izləməyiniz məsləhətdir.
(bax: : LAmour lapres midi) - və nəhayət son film də budur. beşinci filmdən sonra bir az zəif işlənildiyini düşünürəm, amma yenə də yaxşı filmdir. bu dəfə baş rol digərlərindən fərqli olaraq artıq evli və iki uşaq atasıdır. illər sonra biz zamanlar aşiq olduğu, amma hekayələrinin yarım qaldığı qadın yenidən ölkəyə qayıtmış və baş rolumuzu tapmışdır. baş rol yoldaşını və uşaqlarını çox sevir (özünün dediyinə görə yoldaşına aşiqdir, ancaq filmin ilk dəqiqələrindən də görmək olur ki, bundan heç də əmin deyil), ancaq əvvəllər aşiq olduğu qadının dönüşü ilə düşüncələri bir-birinə qarışmışdır.
sonuncu filmdə rejissor digər toplu filmləri olan rejissorların etdiyi kimi əvvəlki filmləri yad etmək məqsədi ilə, digər filmlərdəki baş rol qadın obrazları qısa müddətlik eyni fraqmentlərdə göstərmişdir. məncə, filmin də ən gözəl səhnəsi bu idi:
(youtube: )

həmçinin qeyd etmək istərdim ki, bütün filmlərdəki obrazlar, xüsusilə qadın obrazları çox gözəldir. sırf onlara görə də bütün filmləri izləməyə dəyər.
qeyd: bu filmləri ilə rejissor çox insana ilham mənbəyi olmuşdur. onlardan biri də Cristi Puiu-dur. puiu da rohmer kimi yeni 6 film seriyası çəkir. onlardan üçü artıq hazırdır: (bax: the death of mr. lazarescu), (bax: aurora), (bax: Sieranevada). hələ ki, bu filmlərlə də yetərincə uğurludur. ümid edirəm, o da işini bitirdikdən sonra, filmləri haqqında yazaram -*
muscle museum Tam olaraq 22 il öncə bu tarixdə yayımlanmış muse ep-si. Ep 6 mahnıdan ibarət olmuşdur. Onlardan pink ego box adlı mahnı muscle museum-un b-side versiyası kimi önə çıxarılmış, digərləri isə yenidən yazılaraq qrupun debut albomu olan showbizdə yayımlanmışdır. Həmin mahnılara isə yetərincə məşhurlaşan sober, uno, unintended, muscle museum və az bilinən muscle museum 2 (qısa, sadəcə gitar səsindən ibarət versiya) aiddir. Ep-nin cəmi 999 kopyası var və hər bir kopyanın sırası əlyazma ilə üzərinə yazılıdır.
Muscle museum adının isə çox bəsit bir hekayəsi var. Qrupun vokalisti və mahnıların yazarı matthew bellamy açıqlama vermişdir ki, lüğətdə muse sözünü axtaran zaman həmin sözdən yuxarıda muscle, aşağı da isə museum sözü yazılmışdı, o da bu iki sözü birləşdirib mahnıya belə əlaqəsiz bir ad vermişdir.
Mahnının əsas versiyası çoxu tərəfindən tanındığından mən bəhs etdiyim qısa versiyanı paylaşmaq istərdim:

Həmçinin çoxunu ağladan mahnının bir də belə şən versiyası var -*
(youtube: )
pianoçuların ifa zamanı mırıldanması əslində, başlığın adı dəqiq deyil, çünki bu xüsusiyyət tək pianistlərdə deyil, digər instrument ifaçılarında da rast gəlinir. Lakin pianoçularda daha diqqət cəlb edici olduğundan mən də sırf bu haqda yazmaq istəyirəm. bəzi pianistlərin musiqiyə uyğun şəkildə və ya tamamilə fərqli tonda mırıldanmalar etdiyi, bəlkə də, diqqətinizi çəkib. ümumiyyətlə, bu cür ifalar caz ifaçıları arasında daha yayılmışdır və heç kəsi narahat etmir, amma klassik musiqi ifaçılarının da bu cür ifalar etməsi artıq müzakirə mövzusudur. Özlərinin də açıqlamalarına görə bu səslər özlərindən asılı olmadan baş verir, bütün dünyadan təcrid olub yalnız musiqi ilə əhatə olunduqlarının sübutudur. Mırıldanmalara görə ən tanınan pianoçu təbii ki, Glenn Goulddur. Özündən alınan müsahibəsində dediyinə görə, uşaq yaşlarında anası onu bu səsləri çıxarmağa təşvik etmişdir. ailəsindən alınan məlumatlara əsasən isə, bu səslərin onlarla heç bir əlaqəsi olmayıb, Glenn hər ifa zamanı belə səslər çıxarıb. Səbəbə gəldikdə isə, bəziləri bunu turet sindromunda müşahidə olunan involuntary vocalisation ilə əlaqələndirirlər, bəziləri isə bunun autizmlə əlaqədar olduğunu düşünür. Gouldun yaşam tərzinə baxsaq, onun həqiqətən yüksək səviyyə autizmdən əziyyət çəkdiyini də deyə bilərik. məsələn, o, alqışlara dözə bilmədiyi üçün canlı performanslardan çəkinirdi, həmçinin səs-küy və istiliyə qarşı son dərəcə həssas idi. bundan başqa autizmli insanların bədənləri ətraf mühitdən təcrid etmək məqsədli istifadə etdikləri şlyapalardan, şərflərdən, qalın geyimlərdən o da çox istifadə edirdi. yenə də bütün mırıldanan pianistlərin eyni xəstəlikdən əziyyət çəkdiyini demək olmaz. qısası, hələ də səbəb tam olaraq bilinmir.
müşahidələrimə görə əksər dinləyicilər də bu vəziyyətdən narazıdırlar. onlara görə bu səslər pianonun saf səsini pozur və əsərləri bezdirici edir. mənim özüm isə, əksinə bu səsləri çox sevirəm. mənə ifaçının bir robot deyil, insan olduğunu xatırladır. hətta eyni əsəri başqalarının ifasında dinlədikdə əskiklik hiss edirəm.
bu xüsusiyyətə malik məşhur pianoçuların sayı elə də çox deyil. çox insanın tanıdığı keith jarrett, bud powell kimi caz ifaçıları, alfred brendel, vladimir horowitz, fazıl say və ən əsası da demək olar hər ifasında bu xüsusiyyətini kobud şəkildə göstərən glenn gould kimi ustaları misal çəkmək olar.
nümunə:
(youtube: )

(youtube: )

(youtube: )

bu videoda isə, gould mırıldanmır, oxuyur -*
(youtube: )

Brendel və horowitz nisbətən az hallarda səs çıxardıqlarından, onların bu xüsusiyyətini spotify-da olan aydın səs yazılarında görmək olar.
zimna wojna (bax: cold war)
2018-ci il istehsalı ağ-qara Pawel Pawlikowski filmi. Digər filmlərdən fərqli olaraq keçmiş filmlər kimi 4:3 formatda çəkilmişdir. Film dram/romantika janrındadır. Adına baxmayaraq soyuq savaş haqqında hər hansı bir məlumat yoxdur. sadəcə həmin dövrdə 2 sadə, düz insanın bir-birinə olan sevgisindən bəhs edir, daha doğrusu nə birlikdə, nə ayrı qala bilməməklərindən. Ümumiyyətlə, filmin narahat edici tərəfi odur ki, səhnələr yarım kəsilir. tam bütün diqqətini həmin səhnəyə topladığın yerdə birdən başqa zamana, başqa səhnəyə keçilir. Buna görə də izləyənlərin bir hissəsi filmi sıxıcı hesab edir. istifadə olunan musiqilər, çəkilən kadrlar, həmçinin baş rolların cazibəsi demək olar ki, mükəmməldir. Çox xırdaçı biri deyilsinizsə və romantika sevirsinizsə, şans verə bilərsiniz. Sonda istifadə olunan musiqi ilə də gözəl qapanış edilmişdir:
(youtube: )
holcim Satıcılarına hər il hədiyyələr, xüsusilə də keyfiyyətli dəftərlər göndərib onları (ya da onların uşaqlarını) sevindirən sement şirkəti. Həmçinin holcim plus kompaniyası ilə alınan mal sayına uyğun xallar toplayıb, sonra o xallarla ps4-dən tutmuş iphone-a kimi müxtəlif cihazları pulsuz əldə etmək olur. Keyfiyyət baxımından isə müqayisə olunmazdır, məncə. Yəni ki, holcim is always better than norm.
evin ortancıl uşağı olmaq Nə böyük uşaq kimi diqqət mərkəzində olursan, nə də son uşaq kimi qayğını çəkirlər, qısası, özünə bir yer tapa bilmirsən. Bütün uşaqlığın onlara göstərilən münasibəti izləməklə keçir. Heç kim səninlə maraqlanmır, öz başına böyüyürsən elə. Arada nəsə anlaşılmazlıq olsa, haqsız tərəf də sən olursan: böyükdür hörmət elə, kiçikdir yola ver. Diqqətləri üzərinə çəkmək üçün ya nəsə səhv etməlisən, ya da uğur qazanmalısan, onda yadlarına düşür ki, bizim belə bir övladımız da varmış. Amma belə bir müsbət tərəfi də var ki, özün öz doğrularını tapa bilirsən, heç kim səni yönləndirmir. Həm də uşaqlıqdan ilgisizliyə öyrəşdiyindən, böyüyəndə də kimdənsə çox ilgi gözləmirsən, bu da yaşayışı nisbətən asanlaşdırır.
ederlezi Balkan ərazisində yaşayan qaraçıların xalq mahnısı və baharın gəlişini təmsil edən eyni adlı şənlik. Sözün kökü türkiyədə keçirilən hıdırellez bayramına dayanır. Şənlik bir çox ölkələrdə müxtəlif adlarda, vaxtlarda və adət-ənənələrlə keçirilir. Məsələn, serbiya, albaniya, bolqaristan kimi ölkələrdə müqəddəs george günü (bax: durdevdan) adı ilə 6 may, bizim ölkədə isə xıdır ilyas və ya xıdır nəbi adı ilə fevralın ilk 10 günündə qeyd olunur.
Ederlezi günü qaraçı ailələri hər yeri çiçəklərlə bəzəyir, əksər bayramlarda olduğu kimi, əsasən, çay kənarında, çəmənlikdə bir yerə toplaşıb mahnılar oxuyur, rəqs edirlər. Həmin gündə tutduqları arzuların reallaşacağına, baharın gəlişi ilə xəstəliklərin, bədbəxtliyin uzaqlaşacağına inanırlar.
Mahnıya gəldikdə isə əsas dom za vesanje filmindən sonra tanınmışdır. Musiqinin dili yoxdur cümləsinin qarşılığını tam verir. Bir çox dillərə tərcümə edilib ifa olunmuşdur, amma yenə də təsirini və gözəlliyini itirməmişdir.
(youtube: )

(youtube: )

(youtube: )

(youtube: )

(youtube: )
thalidomide thalidomide faciəsi ilə yadda qalan dərmandır.
Thalidomide 1953-cü ildə Wilhelm Kunz tərəfindən almaniyada kəşf olunmuşdur. ilk vaxtlar antibiotik olaraq ixrac edilmişdir. Dərmanın həmçinin sedativ, trankvilizator və immunstimulyator təsiri də vardır. Sedativ təsirdə barbituratlar kimi toksiki olmadığına görə daha yararlı olduğu iddia olunurdu. Sonradan hamilələrdə ürək bulanmasının qarşısını kəsməsi aşkar olunduğundan bu məqsədlə də istifadəyə verilmişdir. Testlər isə heyvanlar üzərində aparılmış, amma teratogen təsiri yetərincə araşdırılmamışdır.
1956-cı ildən etibarən dərman həm sedativ maddə kimi, həm də hamilələrə istifadə üçün 20 ölkədə, onlardan da digər ölkələrə doğru yayılmağa başladı. Amerika, Türkiyə kimi ölkələr isə satışa icazə verməyərək bəladan uzaq oldular.
1959-cu ildə dərman istifadə edən şəxslərdə ciddi nevroloji zədələnmələr, nevritlər, 60-cı illərin əvvəllərindən isə hamilə qadınların doğulan uşaqlarının 40%-nin ölü, geriyə qalanların isə anadangəlmə anomaliyalara malik olduğu müşahidə olundu. Bu anomaliyalara isə əsas fokomeliya, yəni ətrafların olmaması, həmçinin gözlərin, daxili orqanların zədələnməsi aid idi.
1962-ci ildən etibarən bir çox ölkədə dərmanın satışına qadağa qoyulmuşdur. Lakin bəzi ölkələrdə geniş yayıldığından hələ də təsiri davam etməkdədir.
Əks effektlərin baxmayaraq hazırda dərman cüzam və xərçəng xəstəliyinin bəzi növlərində kimyəvi terapiya zamanı istifadə olunur.
gerard way my chemical romance qrupunun qurucusu və vokalisti. Ərgən vaxtlarımda welcome to the black parade, famous last words mahnılarını dinləyəndə bağıraraq oxuyub gee-ni tək qoymadığım yadımdadır. Qrup dağıldıqdan sonra özü musiqi kariyerasına davam edəcəyini açıqladı, amma ondan əlavə keçmiş işi olan comics yazmağa da davam etdi. umbrella academy adlı comic-book böyük maraq gördükdən sonra, iş irəlilədilib netflix-də eyni adlı serialın çəkimlərinə başlanıldı. Serialdakı soundtrack-lərin seçimi ilə də özü məşğul olur. Hətta sırf bunun üçün keçmiş qrup üzvlərindən biri olan ray toro ilə birlikdə bəzi mahnıları cover edib, mcr fanlarını həyəcanlandırmışdır. 4-5 ay əvvəl müsahibəsinə baxdıqda bir zamanlar platonik aşiq olduğum gee-nin, indi şirin, göbəkli, amma hələ də xarizmatik olan dayıya çevrildiyini gördüm. Amma önəmli deyil, görünüşü dəyişsə də, səsi və mənim onu yeni mahnılarda belə tək qoymadığım gerçəyi dəyişmir.
Həmin müsahibə:
(youtube: )

Və cover edilən mahnılar:
(youtube: )

(youtube: )
apophenia Bir-biri ilə əlaqəsiz, təsadüfi olan hadisələr və ya mənalar arasında əlaqə qurmağa meyillilikdir. ilk dəfə 1958-ci ildə alman psixiatrı və nevroloqu klaus conrad tərəfindən şizofreniyanın ilkin mərhələsini təsvir etmək üçün istifadə edilmişdir.
Beynimiz random şəkildə bənzətmə aparmağı sevir. Daim yaxın gördüyümüz nöqtələri bir-biri ilə birləşdirməyə çalışırıq. Məsələn, səmaya baxdıqda buludları hər hansı heyvana, sifətə və ya fiqura oxşadırıq. Ya da bir hadisənin baş verməsinin səbəbini başqa bir hadisədə görüb, əlaqələndiririk. Apofeniya narahatedici vəziyyət aldıqda isə insan həddən artıq əslində olmayan modellər qurmağa çalışır.
Məntiq, intellekt, analitik təfəkkür beynin sol yarımkürəsi ilə, pattern recognition - model tanıma isə sağ yarımkürə ilə əlaqələdir. Bundan belə nəticə çıxarmaq mümkündür ki, apofeniya ilə məntiq bir-birlərinə tərs olan anlayışlardır. Həmçinin sol yarımkürədə dominantlığın azalması, sağ yarımkürədə artması da şizofreniya zamanı müşahidə olunur. Ona görə də paranoid şizofreniyası olan şəxslər gördüklərini tamamilə əlaqəsiz şeylərə bənzədib, onları gördüklərini iddia edə bilirlər.
Apofeniyanın bəzi əsas növləri vardır:
pareidolia - ən çox rast gəlinən növüdür. Hansısa əşyada müxtəlif sifətlər, fiqurlar görülməsi fenomenidir.
gambler’s fallacy - ehtimal nəzəriyyəsində şansa bağlı olan hər hadisə bir-biri ilə əlaqəsizdir. Bunu inkar etmə vəziyyətinə isə qumarbaz yanılması deyilir. Bu zaman bərabər ehtimalı olan hadisələrdən biri yaşananda, insan səhvən o hadisənin yenidən yaşanma ehtimalının azalacağını düşünür. Daha çox qumarbazlar oyun əsnasında bu düşüncəyə düşdüklərindən belə ad almışdır.
clustering illusion - təsadüfi yaşanan hadisələr qrupunun əslində təsadüfi olmadığını düşünməyə verilən addır. insan yaşana biləcək hadisələrin müxtəlifliyini qavraya bilmir və onlar arasında əlaqə qurmağa çalışır.
confirmation bias - insanın müəyyən bir məlumatı araşdıranda, qərar alanda, hansısa vəziyyəti dəyərləndirəndə öz istəklərinə, inanclarına, doğrularına uyğun fikirləri qəbul edib, uyğun olmayanları isə görməzdən gəlməyə meyillənməsidir.
Ümumiyyətlə, apofeniya pis bir şey deyil. Sərhədlərin genişlənməsinə, xəyal gücümüzün böyüməsinə kömək edir, Gördüklərimizi seçmə azadlığı verir. Lakin bəzən bu azadlıq aldadıcı ola bilər və biz məntiqdən uzaqlaşaraq olmayan şeyləri fərz edə bilərik.
stranger things Dünəndən etibarən 3-cü sezonu yayımlanan, əyləncəli səhnələri ilə bugünlərdə üzümü güldürməyi bacarmış serial. 80-lərə xüsusi sevginiz varsa, böyük ehtimalla musiqiləri, obrazların tərzləri ilə istəməsəniz də özünə bağlayacaqdır.
balta Son bölümü nisbətən sıxıcı olsa da, son səhnə ilə nöqtəni qoymuşdur:
(youtube: )
etibar əsədli Musiqiçi ailəsində doğulmuş, ilk təhsilini ölkəmizdə almışdır. sonradan caz musiqi təhsili almaq üçün parisə getmişdir. Hazırda azərbaycanın ən istedadlı gənclərindən biridir. Özü yeni mahnılar bəstələməsinə baxmayaraq, həm də azərbaycan musiqilərinin cover-larını bizlərlə paylaşır. Bu yaxınlarda 1 saatlıq video paylaşaraq, bir çox insanın ruhunu dincəltməyə nail olmuşdur.
(youtube: )
həyatın nə qədər gözəl olduğunun anlaşıldığı anlar Bugün yaşadığım andır. Kefsiz, fikirli şəkildə avtobusda qapının kənarıda durub paralel gedən maşınları izləyirdim. Biraz tıxac olduğu üçün avtobus dayanmışdı. Bu zaman gözüm sağımızda olan maşına ilişdi. Maşının pəncərəsi buğlanmışdı və arxada bir uşaq oturmuşdu. Uşaq da avtobusun içinə nəzər salır, insanları süzürdü. Birdən məni gördü və ona baxdığımın fərqinə vardı. Barmağı ilə pəncərədə hərflər yazmağa başladı: h-e-l-l-o. Üzümdə gülümsəmə yarandı. Uşaq kifayətlənməyib, yazının yanına çubuq adam da əlavə etdi. Sonra başını qaldırıb mənə baxdı, mən isə ona gülümsəyib, əl salladım və o da mənə gülümsədi. Sonra yenə avtobus hərəkətə keçdi, amma bu dəfə fərqli olaraq içində üzündə mənasız gülümsəmə olan bir qız vardı -*
roxanne AnnenMayKantereit və Milky Chance’ın da birlikdə ifa etdikləri və möhtəşəm coverı olan mahnı
(youtube: )
the elegant universe brian greene tərəfindən 1999-cu ildə yazılmış kitab və onun əsasında çəkilmiş sənədli film. string theory haqqında məlumatı az olan və ya olmayanlar üçün əsas anlayışlar sadə dillə başa salınır. ilk hissədə newton qanunlarından, einstein'ın nisbilik nəzəriyyəsindən, kvant mexanikasından bəhs edilir və bunlar arasındakı uyğunsuzluqlar araşdırılır, sonra isə string theory ilə bu problemlərin həlli yolu göstərilir.
interstella 5555 interstella 5555: the 5tory of the 5ecret 5tar 5ystem 2003-cü ildə nümayiş olunmuş yapon animasiya filmidir. Animasiya musical film janrındadır və musiqi kimi daft punk'ın discovery albomundakı musiqilərdən istifadə olunmuşdur və romanthony tərəfindən bəzi yeni musiqilər bəstələnmişdir. Mövzu isə başqa planetdə yaşayan və çox məşhur olan crescendolls adlı qrupun qaçırılaraq dünyada gətirilməsi və rənglərini dəyişərək (əslində rəngləri mavi idi) səhnəyə çıxarılması haqqındadır. Baş qəhrəmanlar:
Stella: qrupun yeganə qadın üzvü, crescendolls'un basçısı.
Arpegius: crescendolls'un gitaristi
Baryl: crescendolls'un drummer'i, qrupun ən cavan üzvü. Digər obrazlara görə daha kiçik boyludur.
Octave: qrupun vokalisti və klavişçisi.
Shep: crescendolls'u qurtarmaq üçün gələn yadplanetli astronavt. Stellaya aşiqdir.
The earl de darkwood: qrupu əsir alan insam və filmin başlıca pis obrazı.
Filmdə heç bir dialoq yoxdur. Ən sevdiyim hissə isə something about usdır. Filmdəki mahnılar:
One more time:
(youtube: )

Aerodynamic:
(youtube: )

Digital love:
(youtube: )

Harder, better, faster, stronger:
(youtube: )

Crescendolls:
(youtube: )

Nightvision:
(youtube: )

Superheroes:
(youtube: )

High life:
(youtube: )

Something about us:
(youtube: )

Voyager:
(youtube: )

Veridis quo:
(youtube: )

Short circuit:
(youtube: )

Face to face:
(youtube: )

Too long:
(youtube: )
həzz verən klassik musiqilər Chopin - waltz in b minor
(youtube: )

Chopin - prelude in e minor op 28 no 4
(youtube: )

Chopin - waltz no 3 in a minor op 34 no 2
(youtube: )

Chopin - waltz in c-sharp minor op 64 no 2
(youtube: )

Franz Schubert - waltz in b minor op 18 no 6
(youtube: )

Franz liszt - Hungarian rhapsody no 2
(youtube: )

Tchaikovsky - neapolitan dance
(youtube: )

Mosart - lacrymosa
(youtube: )

Franz liszt - la campanella
(youtube: )

Chopin - Marche funebre
(youtube: )
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20