bunun haqqında bir yerdə oxumuşdum, yazar deyirdi ki, pis anlarınızdan xatirə saxlamayın, sonra hər görəndə pis olacaqsız. dedim kes lan sesini və səhv çıxartdım onu. əgər üzülürsənsə bunu dibinə qədər yaşamalısan olub bitməlidi. yoxsa özünü sıxa-sıxa fikrini birtəhər yayındırsan, əlbəttə sonra xatirələrinə baxanda sənə acı verəcək. axı hələ də bir hissən ordadı, bitməyib hələ...

so, ağlamağım gələndə ağlayıram, üzüləndə bunu hamı bilir. ürəyim ovcumun içindədi, lüksdü mənim üçün. rahatçılıqdı, valla.

gülməkçün eyni şeyi deyə bilmirəm amma. güləndə nə qədər içdən gülürəmsə gülüm, yolda gedəndə həmin şey yadıma düşür və bəli, yenə gülürəm ahhaah. buna da pozitivliyin neqativlikdən daha güclü olduğunu deyək keçək