Gənclər, çox emosional olduğunuzu bilirəm. Hal-hazırda hamımız eləyik, mən də. Ancaq bu emosionallıq, görünür, bəzi detalları görməməyimizə səbəb olur.
20 yaşında birisi öz canına qıymır. Özünü bir dərədən, dağdan atanda öz əsəbini sahib olduğu, yəni əsəbini çıxa biləcəyi tək şeydən çıxır - bədənindən. Necə ki əsəbi olanda söyürük, dağıdırıq, özümüzə zərər veririk.
Sevil çoxdan ölmüşdü. Sevili atası öldürmüşdü. Ona şiddət göstərdikdə öldürmüşdü. Bura toxunacam yenə.
Qardaşım universitet oxuyan vaxtı müəlliminin oölu avtomobil qəzasında ölmüşdü, sabahı gün müəllim mühazirəsin keçmiçdi heç nə olmamış kimi.
98, ya da 99-cu ildə kimya müəllimim vardı. Məktəbdə işləyib, qardaşına baxırdı. Qardaşının ölüm xəbərin almışdı, ancaq heç nə olmamış kimi dərsinə davam etdi. iki həftə sonra ürək tutmasından öldüa
Atam öldükdə anam əsla ağlamadı, məğrur dayanırdı. Hər gecə qardaşlarım və bacılarım yatanda anamın hönkürtüsün eşidirdim.
Atası günahkardırmı? Günahkardır. Səhv edibmi? Edib.Ancaq düşünmürəm ki, o gözyaşları saxtadır. Yenə özəlimə girəcəm. Ortancıl qardaşım mən qəzaya düşdükdə altdan-altdan yardım göstərməyə çalışırdı, hansı ki mənə nifrət etdiyini deyən, ölümüm onun üçün zərrə vecinə olmayacağını deyən birisidir-*
Əgər o şəkillərə, lap keçmişdəki səsyazılarına baxsaq, görərik ki, atada az da olsa, bir insanlıq, sevgi var. Mühafizəkar atadır, geri düşünür, qızının pozğun olmasından qorxur, ancaq sevili sevirdi.
Sevil bala isə atası ona vurduğu gün ölmüşdü, əfsus ki. ilk sSevgilisindən bu cür şiddət, önəmsizlik, qayğısızlıq da onu öldürmüşdü.
Anası və nəsini deyə bilmərəm, ancaq düşünmürəm ki, atası o gözyaşlarını yalandan və boşuna axıdırdı. Ancaq atası bunun öz günahı olmasından qaçınır. O bu mövzuda özünün günahsız olduğunu düşünür. Diqqət etməli olduğumuz nöqtə budur. Ümid edirəm, atası layiq olduğu cəzanı alar və o peşmanlığı da həbsxananın soyuq divarlarında sümüklərinə qədər sızıldadar.
Əlimizdən isə sadəcə atasının tərəfini tutanlara bunun elə yix, belə olduğunu uyöun, ya da qeyri-uyğun dillə - başa düşəcəyi təldə çatdırmaqdır. mesaj @23456 7 ♥
02:18
20 yaşında birisi öz canına qıymır. Özünü bir dərədən, dağdan atanda öz əsəbini sahib olduğu, yəni əsəbini çıxa biləcəyi tək şeydən çıxır - bədənindən. Necə ki əsəbi olanda söyürük, dağıdırıq, özümüzə zərər veririk.
Sevil çoxdan ölmüşdü. Sevili atası öldürmüşdü. Ona şiddət göstərdikdə öldürmüşdü. Bura toxunacam yenə.
Qardaşım universitet oxuyan vaxtı müəlliminin oölu avtomobil qəzasında ölmüşdü, sabahı gün müəllim mühazirəsin keçmiçdi heç nə olmamış kimi.
98, ya da 99-cu ildə kimya müəllimim vardı. Məktəbdə işləyib, qardaşına baxırdı. Qardaşının ölüm xəbərin almışdı, ancaq heç nə olmamış kimi dərsinə davam etdi. iki həftə sonra ürək tutmasından öldüa
Atam öldükdə anam əsla ağlamadı, məğrur dayanırdı. Hər gecə qardaşlarım və bacılarım yatanda anamın hönkürtüsün eşidirdim.
Atası günahkardırmı? Günahkardır. Səhv edibmi? Edib.Ancaq düşünmürəm ki, o gözyaşları saxtadır. Yenə özəlimə girəcəm. Ortancıl qardaşım mən qəzaya düşdükdə altdan-altdan yardım göstərməyə çalışırdı, hansı ki mənə nifrət etdiyini deyən, ölümüm onun üçün zərrə vecinə olmayacağını deyən birisidir-*
Əgər o şəkillərə, lap keçmişdəki səsyazılarına baxsaq, görərik ki, atada az da olsa, bir insanlıq, sevgi var. Mühafizəkar atadır, geri düşünür, qızının pozğun olmasından qorxur, ancaq sevili sevirdi.
Sevil bala isə atası ona vurduğu gün ölmüşdü, əfsus ki. ilk sSevgilisindən bu cür şiddət, önəmsizlik, qayğısızlıq da onu öldürmüşdü.
Anası və nəsini deyə bilmərəm, ancaq düşünmürəm ki, atası o gözyaşlarını yalandan və boşuna axıdırdı. Ancaq atası bunun öz günahı olmasından qaçınır. O bu mövzuda özünün günahsız olduğunu düşünür. Diqqət etməli olduğumuz nöqtə budur. Ümid edirəm, atası layiq olduğu cəzanı alar və o peşmanlığı da həbsxananın soyuq divarlarında sümüklərinə qədər sızıldadar.
Əlimizdən isə sadəcə atasının tərəfini tutanlara bunun elə yix, belə olduğunu uyöun, ya da qeyri-uyğun dillə - başa düşəcəyi təldə çatdırmaqdır. mesaj @23456 7 ♥
02:18
gündüz
gizlən
