9. demək, paxıllıq çox təbii hisdi. dünən bu barədə xeyli uşaqlarla söhbət eləyib, bu hissi açmağa çalışmışıq. mənim gəldiyim nəticə belə oldu. əvvəldə qeyd elədiyim kimi çox təbii di o heç. bir növ insanlar var ki bu hissi keçirdiklərində özlərindən çox utanırlar, misalçün elə mənim kimi. amma dünən fikirləşdim ki əslində utanmaq lazım deyil. beləki, hər kəsin dəyər verdiyi nöqtələr var. misalçün kimisisə bahalı əşyalara dəyər verir, və daha yaxşısın görəndə paxıllıq keçirir. kimisisə yazıçıdı və bahalı əşyalar, var dövlət vecinə deyil amma yazıçılığa dəyər verir ondan yaxşı yazıçını görəndə o hiss baş qaldırır. və hətta kimisi konkret vecsizdi, heç nəyi belə götünə də almır və bu vecsizliyə dəyər verir deyə özündən daha vecsizin görəndə o hissi baş qaldırır. bu hisdə utanmalı heç nə yoxdu, əksinə adam bir durur və özünü analiz eləməyə başlayır. qalxmış götü bir stol tapıb oturur və analizə başlayır. paxıllıq hissi altında cındır cındır hərəkətlər eləmədikcə bu hissin ziyanı yoxdu, heç kimə ziyanı yoxdu. dediyim kimi əsas ziyan verməsin heç kimə bu hiss, qalan halda çox normal və əslində gözdə səhv imaj alan hisdi.