nə istədiyini bilməmək

böyük problemdi. həqiqətən heç bir fikrim yoxdu. nəsə istəyirəm amma nə? ortalıqda qalmışam hələki... çox bərbad bir vəziyətdi hər sahədə plansızam. plan qurmağa nifrət edirəm məsələn uşaqlıqdan bir istiqamət üzrə (musiqi, idman, hərbi və s.) gedəcəyin müəyənləşsə qayğısız bir həyat keçirirsən adətən. sabaha dair qaranlıq, bulanıq nəsə olmur. o söz vare: (kalin: nə edim, necə edim deməyəsən). o necə möhtəşəm alqış necə möhtəşəm arzu imiş. mən uniyə sənəd verənəcən hansı qrupa sənəd verəcəyimi belə dəqiqləşdirməmişdim. acınacaqlı haldı. heç bir istəyim yox idi. uniyə qəbul oldum və bitirdim. ama "bunu, bu həyatı mən seçmişdim?" deyə özümə sual verəndə işin içindən çıxa bilmirəm. seçimi mən etmişdim ama həm də mən etməmişdim. gülməlidi ama həm də ağlamalı. indi isə nə iş görəcəyimə qərar verə bilmirəm. ürəyimdən heçnə etməmək gəlir. bir boşluqdayam. tələb təklif məsələsi. amma daha çox imkan məsələsidi bu. çünki görmək istədiyim işlərə zehni gücüm yoxdu. çünki olan potensialımı fiziki imkanım kifayət qədər olmadığından dəyərləndirə bilməmişəm.