duşdaykən ağıla gələn dəxlisiz fikirlər

ağlıma gəldi ki, anamla yavaş-yavaş söhbət edib imanından döndərim, ateist edim. onsuz çox qatı dindar deyil, inanclıdır sadəcə. elə də çətin olmazdı yəni. sonra dedim lazım deyil, onsuz haçan əsəbiləşsə, ya haqsızlığa məruz qalsa hər şeyi allaha tapşırıb sakitləşir. inanır da allahın ədalətinə. bunu da əlindən alsam əsəbiləşib suallarla beynini yeyəcək. ən yaxşısı heç nə etməyim.