19. sevimlimiz, sevimliniz cem yılmazın etdiyi kimi, publikaya oynayıb, "vəcimə deyil xaç ya minara", "əgər həyat imtahamsa niyə olmur seminar, leksiya?", "mən lap girsəmdə cənnətə, o da olacaq qiyabi", "danışma, sus, onlar başa düşməz səni, bizim öz fikirlərimiz, onların öz prinsipləri", "beş ferqli barmaq ama, yumruq birdi", "nəyə gərəkdi rəngli əskilər və himnlər, nəyə gərəkdi irqçilik? fərqli eyni dinlər?", "bir nəfər öldürən qatil, yüz nəfər öldürənlər qəhrəmandı", "cəmiyətin çəkiciylə qırdığın arzuların", "taxtın üstü asılı qılınclar buna ürək gərəkdi", "həyatın qanunları yazılırdı güclülərnən", "boş inamların, savabları da boş, allahları da daş" "gah nala gah mıxa vururuqsa bəs necə olur ki, günü gündən ordumuz artır" - kimi sözlərlə görüşlərini ortaya qoyub, altdan altdan sözünü soxmuş adamlardır.

düzdü qısa qapanma albomundan sonra mən də dinləmirdim amma adamlar vaxtında nə isə etmək istəyiblər və olmayıb. hansısa mahnısında da deyirdi ki, bizi anlamadılar falan filan, son çıxanda. yəni ittiham eləmək çox asandı, bircə dəfə oturub ciddi fikirləşmək lazımdır.

müdafiyə etməyimin səbəbi, boş - boş şeylərlə ittiham olunan adamları tanımağımdan irəli gəlir. hamısı ilə oturub söhbət etmişliyim var. yəni bilmədiyiniz şey haqqında, ya da anlamadığınız şey haqqında məzə tutmaqdansa, qəbul etmədiyinizi, bəyənmədiyinizi desəz daha məqsədə uyğun olar, çünki o şeyi sonradan anlayıb elədiyiniz boş zarafatlara görə utanmaq da var.

hər nə qədər bəyənməsəniz belə o qədər adam onlardan mübarizə etməyi öyrənib, siyasətə girişib, sorğulayıb, gözü açılıb. məsələn biri elə mən. * yuxarda yazdığım entryini oxusaz anlayarsız. . indi gələk o məzələnənlərə; siz nə pox yemisiz?

(baxma: yargısız infaz)
(baxma: klaviatura arxası qəhrəmanlıq)
(baxma: boş boş danışmaq)