100. daimi yalnızlıq xoşbəxtlik gətirməz ama ayrılıqdan sonrakı yalnızlıq çox dəyərlidi. həmin yalnızlığı o qədər sevdim ki indi ondan yaxamı qurtara bilmirəm. heç vaxt həyatımı məni anlamayacaq ruhsuz, mənasız insanlarla doldurub özümü aldatmaq istəməzdim. bir neçə gün əvvəl bu yalnızlığı pozacaq çox az insanlardan birinin nişanlı olduğunu da bildim, heç kefimi pozmadım, buna öyrəşmişəm çünki.
artıq sözləri olan musiqiləri də dinləyə bilmirəm, hisslərimi ifadə edəcək cümlələr, kəlimələr, sözlər yoxdur çünki, heç bir dildə, olmayacaq da.
bütün bunlar bir yana, özümdən asılı olmadan hər 4-5 günümdən biri elə yalnızlığım üzündən hüznlü keçsə də həyatımı olduğu kimi sevirəm, bundan gözəl heç bir şey yoxdur.