1. daha çox xidmət sektorunda, banklarda, hər hansısa bir qüruma qeydiyyat tərzi işlərdə işləyən mənəviyyatsız qızlardır. özlərini şirin sataraq qarşı tərəfin özünü yaxın hiss etməsinə səbəb olurlar. sonra da gəlsin müştəri qazancı faizi, gəlsin pullar. axırıncı dəfə deyəsən evə internet çəkdirəndə idi, girdim ofisə, bir xanım qarşıladı məni, kleopatranın nəvəsiydi elə bil it qızı, o dərəcə cazibədar.
qapıdan girdiyim andan etibarən bu özünü yaxın hiss eləməyə başladı, bbir tərəfdəndə mənə komplimentlər yağdırır, mən də təkərə düşürəm, içimdən "kim? mən?" kimi suallar verirəm. yersiz yersiz komplimentlər edir, amma istər istəməz təkərə düşürsən, kişiyikdə ala, neyniyək. ay nə bilim nə gözəl səsiniz var , nə gözəl zövqünüz var, it qızı az qalırdı mən üzvlük formunu doldurub buna uzadanda nə gözəl barmaqlarınız var desin, o dərəcə.
mən üzv olmaq üçün əməlli fikirləşdim o əsnada. qız da mən düşünən əsnada özünü yaxın hiss elətdirəcək mövzulardan danışırdı. axırda gördü ki çox fikirləşirəm, dedi ki bugün boşsan? dedim hə nədi ki, dedi bu mənim nömrəmdi axşam mən işdən çıxanda görüşək çox maraqlı insansınız. de sən öl deyib, nömrəni alıb, formu imzalayıb, ofisdən çıxıb axşamın gəlməyini gözlədim. axşam qıza zəng etdim, verdiyi cavab: "bir daha bu nömrəyə zəng etməyin"
bu mənə ağır travma oldu, və 1 ay özümə gələ bilmədim. hər o ofisin qarşısından keçəndə içim yanırdı. insanın içində yenə də kiçik belə olsa bir inam olur ki bəlkə doğrudan məndən xoşu gəlmişdi axşam nəsə qərarı dəyişdi. amma yox, sırf satış edə bilmək üçün özünü yaxın hiss elətdirirdi.

burdan üzümü bu tərz işlərdə işləyən qızlara tutub deyirəm: allahınız olsun, yazığınız gəlsin, 3 manat artıq qazanıb daha keyfiyyətli pomada alassınız deyə müştərilərin hissləriylə oynamayın :