3. bu yaxınlarda təmir edilmiş kitabxana. axundovda əvvəllər olanlar bilirlər ki bu məkan nə gündəydi. adicə notebooku zaryatkaya qoymaq üçün razetka belə yox idi. internet yox idi. nəisə, bu problemlər artıq yoxdur. rahat oxu masaları, internetinolması, masadaki razetkalar bunlar müsbət şeylərdir. ancaq axundov kitabxanasının bundan daha ciddi problemləri var ki o da təmirlə düzələn şeylər deyil. bu problem-şüürdur. hər şeyə müdaxilə etmə, nəzarət etmə şüuru. bu şuur kitabxananı sovetin kitabxanası edir. qardaş, xarabaya girən kimi çantaları girişə qoymağı tələb edirlər. deyəndəki bəs içində notebook, dəftər kitab var, deyirlər ki onları özünlə yuxarı qaldır ancaq sumka olmaz. girişdəki xalalar var ki onlar əsl elm düşmənləridir. hər poxa qarışan polisləri demirəm hələ. kitabxanın girişindəki xalalar, mühafizə, bunlar azmış kimi nə poxa yaradıqlarını bilmədiyim polislər adamın ömrünü sikməklə `gedim kitabxanaya biraz aydınlanım` fikri ilə kitabxanaya getmək qərarınıza sizi peşman edirlər. hər şeyə müdaxilə etmək bunların həyatda tutunduqları tək şeydir. nəysə girəndə kağız verirlər sənə ki kitabxanadan çıxanda o kağızı bunlara təhvil verməlisən. içəridə kitab alanda da bu kağızı verirsən onlar sənə kitab verir. nə bilim ala ona imza atırlar hansı kitab səndədir. sonra kitabı qaytaranda o kağıza peçat vurdurursan ki çıxanda bu xalalara təqdim edəsən ki `heç nə oğurlamadım`. bu prosedur o qədər bezdiricidir ki vallah kitab almaq istəmirsən. o qədər pul ayırmısan remonta. dünyada artıq bu imza sistemi qalmayıb. hər kitaba çıxanda cükküldəsin * o nədi adı ağlıma gəlmədi deyə şey qoyullar. bu nədir millətin beynini sikirsiz?
axundovda qapalı rəf sistemi olduğuna görə * amk. bu da ayrı dərddir oxu zalında olmayan (orda da qapalı rəf sistemidir) kitabı sifariş etməlisən ki bu də ən az 15-2o dəqiqə çəkir. kitabı sifariş etdikdən sonra yenə ora qol çək o kağızı ver bunu al adamın əməlli başlı zəhləsi tökülür. axundov kitabxanası həyatımda ən nifrət etdiyim kitabxanadır. bunu bir neçə ölkənin kitabxanalarında olmuş birisi kimi deyirəm . vallah xaricdə kitabxanaya gedəndə elə bilirsən ki sanatoriyadır. adamlar hər şey edir ki təki sən oxuyasan. axundovdakilərsə elə bil var gücləri ilə çalışırlar ki bura heç kim gəlməsin. işçilərinin 90 faizi * istisnalar var adamla it kimi danışır. elə bil `sizə görə mən burda 12 saat olmalıyam` deyirlər gözləri ilə. mən hələ oxu zalında söhbət edən qız və oğlanlardan, kitabların xüsusən köhnə kitabların nə gündə olmağından danışmıram.
hətta bir dəfə qadın isşiyə dedim ki xanım bu kitabın səhifələrinin bir çoxu cırılıb, yazılıb, başqa ekzimplyar varsa onu verin. qız da mənə `aa kitablar burda elə olur daa` deməklə dünyanın ən axmaq sualını vermiş insan kimi özümü hiss etməyimə səbəb oldu. bir sözlə axundov kitabxanası azərbaycanın nə gündə olduğunu göstərən məkanlardan biridir. nə qədər remont edirsiz edin, əsas remont etməniz gərəkən yer beyinlərinizdir.

p.s. dediklərim keçən il yayda olanlardır. dəyişən şeylər varsa nəzərə alın. birdə , mənə görə kitabxananın eyibini örtən yaganə şey burada nadir kitab arxivinin olmasıdır.