159. hər nə qədər optimist olmaq istəsəm də, o içini sevdiyim stəkanın dolu tərəfini görmək istəsəm də, alınmır aqa, imkan vermir bu cındır həyat.

həkimlərin cındırlığı ucbatından bir körpənin həyatı qaraldı, illər boyu əzab çəkdi, cəmiyyətdən izolyasiya oldu, vəziyyəti getdikcə pisləşdi, pisləşdi.

axırı dedilər ki, bu belə olmayacaq, əməliyyat lazımdır. valideyn üçün övladından dünyada əziz heç nə yoxdur, əlindən gələni elədilər, amma pul məhduddur, bir yerə qədərdir, orta statistik azərbaycan ailəsinin gücü ancaq buna çatırdı. bu isə kifayət deyildi.

ürəyi yanan, xeyirxah gənclər kampaniya başlatdılar, əvvəlcə qanvermə, hər gün üçün qan balansı, sonra isə xeyriyyə aksiyası. hər kəs əlindən gələn qədər kömək etməyə çalışdı, ümidlər artdı, üzümüzdə nur yarandı.

amma bu xəstəlik çox oğraş şeydi, dirəndikcə dirəndi, "müalicəyə çox böyük pul lazımdır" dedilər, imkanlılara müraciət etdilər, vəziyyət heç ürəkaçan olmadı, imtina edənlər də oldu, "mən sağalmayacaq xəstəyə sərmayə qoya bilmərəm" deyən dırnaqarası ulduzlar* ulduz - şəxsiyyətsiz deyək da oldu. kefimiz getdikcə pisləşdi, pisləşdi.

amma gənclər mətin idilər, yolundan dönmədilər, kifayət qədər vəsait topladılar, mərkəzi klinikanın 30km yola 700 manat istədiyi təcili tibbi yardım maşınında hava limanına, ordan da müalicə alacağı xəstəxanaya yolladılar. ümidlər böyük, inancımız isə zirvədə idi.

xəstəxanadan xoş xəbərlər gəlirdi, nərmin özünü yaxşı hiss edir, deyib gülürdü, dostların paylaşdığı şəkillərə baxıb rahatlayırdıq.

amma həyat həmişə filmlərdəki kimi olmur, ay brat. bir gün birdən birə pis xəbər aldıq. çox qorxduq, amma yenə də ümidimizi itirmədik, nurçusundan tutmuş ateistinə kimi "inşallah yaxşı olar" dedik.

amma elə olmadı. bu dəfə də möcüzə baş vermədi. həyat yenə öz cındırlığını bizə nümayiş etdirdi. ümidlər yenə öldü, yenə bədbinlik gəldi. və yenə biz heç nə edə bilmədik. əlimizdən gələni elədik, amma yenə olmadı.

sonra deyirlər xoşbəxtlik belə, həyata pozitiv baxmaq elə. soxdum belə həyata.

həkiminin qəssab, müğənnisin alverçi, xəstəxanasının dələduz olduğu bir ölkədə nəyə baxasan pozitiv? necə baxasan ala?