5. (bax: blue is the warmest color)

adı, janrı, fransız filmi olması, üstünә dә qızıl palma budağı alması ilә xәyallarımda çox yüksәklәrә qaldırdığım, baxdıqdan sonra eyni sürәtlә aşağı düşәn film. ilk olaraq filmi 3 saat uzatmaq çox mәnasız idi. boş tәfәrrüatlara çox yer verilmişdi. onların yerinә qızın hisslәrini daha dram ağırlıqlı göstәrsәydilәr, әjdaha olardı. uzunluğuna görә bezdirici gәldi. filmin sonuna çatanda zatәn әvvәlindә yaratdığı tәәsürat unudulduğu üçün, harmoniya itir. o mәktәb sәhnәlәri çox lüzumsuz idi. tamam, vaxt keçdiyini göstәrmәk isdәyirlәr. ancaq düzgün üslub deyildi. üstәgәl, adele restoranda bir neçә "elә belә" münasibәtlәrinin olduğunu deyir. dәrs sәhnәlәri yerindә, adelenin o axtarışda olduğu, içindәki boşluğu doldurmağa çalışdığı dövrü göstәrmәk olardı. başqa da filmi özәl qılan, yadda qalan edәn bir şey yox idi. bircә mövzusu bәlkә. lgbt'yә baxış falan.

mәnimçün yadda qalan film olmadı. bir gün kimsә film tövsiyəsi istәsә, adını çәkmәrәm. 10 bal üzәrindәn maksimum 6 bal verirәm. o da fransız kinomotoqrafiyasının seksiliyi xatirinә -*