8. belçikalı rejissor jaco von dormaelin filmi.

nemo adlı bir uşağın atası ilə anası ayrılır və o hansı ilə qalmalı olduğu barədə seçim etməlidir. doğularkən mələklər onun unutma qabiliyyətindən məhrum etməyi unutduqlarına görə o gələcəyi görməyi bacarır. və qərar anında o gələcəyi görməyə başlayır. atası ilə qalarsa həyatı necə olacaq, anası ilə getsə necə olacaq? fərqli sevgilərlə, talelərlə, bədbəxtliklərlə dolu olan müxtəlif iki həyat göstərilir bizə. nemo isə sonda öz seçimini edir. dormael bu filmdə "kəpənək efftekt"indən tutmuş "kvantum fizika"sına qədər müxtəlif vasitələrdən istifadə edərək öz filmini zənginləşdirmişdir. insan həyatının ehtimallar üzərində qurulduğunu, əslində bizim həm mövcud, həm də bir heç olduğumuzu əsaslandırmağa çalışmışdır. kiçicik bir anın və ya hadisənin həyatımızın sonrakı gedişinə nə boyda təsir edə biləcəyini əsaslandırmağa çalışmışdır. taleyə inananların xüsusilə bəyənəcəyi film ola bilər, baxmayaraq ki, sujet xətti qarışıqdır. 3 saata yaxın filmin açarı son dəqiqələrdədir, buna baxmayaraq sıxılmadan izlədim, sujet gözəl musiqilərlə "bəzədilib" və nağılvaridir. bu mənada tim burton stilinə, xüsusən də məzmun cəhətdən fərqli olsa da "big fish" filminə bənzətdim.

--spoiler--

tək bir şeyə inanıram: məncə sevdiyimiz insanlara hər zaman səni sevirəm deməliyik

--spoiler--