2. texminen 5 yaşlarında olardım..o axşam qonağlarımız vardı, çay zamanı atam ibretlik bir hekaye danışmışdı, sözbesöz dinlemişdim, xoşuma da gelmişdi..sabahsı günü atamın yanına getdim ve ona gözel bir hekaye danışacağımı dedim, başladım ağlımda qalanları danışmağa, atam sanki ilk defe eşidirmiş kimi diqqetle dinleyirdi..hekayenin sonunda atam bunu hardan öyrendiyimi soruşanda dostlarımdan öyrendiyimi demişdim..gülümseyen o semimi gözler hele de ağlımdadı..