285. uzun müddətdir ki çox baş sındırıram, bu günlərdə başıma gələn mənfi hadisələrin səbəbi nədir deyə...
nəhayət bir cavab tapa bildim.
bu günlərdə yazın gəlməsi xaricində heç bir xoş təsir edən bir şey yoxdur mənə. hərçənd ki əhval-ruhiyyəmi heç nə poza bilməz, çünki yazın gəlişini həyatımda bu dərəcədə zövqlə yaşadığım, iliklərimə kimi hiss etdiyim olmamışdı. ölsəm, gözüm açıq getmərəm daha. sadəcə yaz küləyini, çiçək ətirlərini hiss edirəm. zövqdən başım fırlanır, qalan bütün problemlər nöqtə kimi görünür.
amma yenə də, həll olunası bir çox ağır məsələ var. və bunlar məndən qəti surətdə asılı deyil. çünki əlimdən gələn nə varsa, hamısını edirəm. bəs nəyə görə istəklərim yerinə gəlmir?
etiraf edirəm ki, tanrı məni cəzalandırır. çünki günah məndədir. ona verdiyim sözləri yerinə yetirmirəm. öz aramızda anlaşdığımız kimi davranmıram. ona görə hər şey tərsinə dönür. bunlar mənim müvəqqəti cəzamdır.
bilirəm söz vermişdim sənə. buraya gələndən sonra yalnız söz verdiyim kimi yaşayacaqdım. bilirəm tanrım,. nə etməli, sən ki məndən yaxşı bilirsən. mən dünyanın var olan ən alçaq, ən pis, ən çox nəfsinə yenilən varlığıyam, yəni insan. hər dəfəsində üzüm gəlmir səndən üzr istəməyə. istəklərim də bitmir. mənə güc ver ki axıra çatdırım. sənə söz verdiyim kimi yaşayım. səndən və anamdan başqa məni sevən heç kim yoxdur. atıb getmə. məni unutma. bu dünyadakı yeganə dostum. məni atam kimi olmağa qoyma. çox qorxuram, çox...