459. bəzən özündən xəbərsiz etdiyindir

evdən gözümə görə telefona yaxın getməyə qoymadıqları gecələrdən birində, gizlincə telefonu götürmüşəm yenə. bir qulağım qapının, döşəmənin səsindədiki kimsə gələn kimi yığışdırım qoyum qırağa şüa mənbəyini.

yazışmaqdan gözümün damarları bərəldiyi dəqiqələrdə, qapının açıldığını eşitdim, tez bloka salıb qoydum qırağa telefonu, gözümü yumdum, özümü yatmışlığa vurdum.

anam gəldi, dayandı. mən tərəfə baxdı deyəsən. baxdı..baxdı.. başladım yavaşdan xoruldamağa.. baxdı biraz.. yaxınlaşdı. dayandı.. gözümdən eynəyimi çıxardıb qoydu qırağa. və heçnə demədən çıxdı getdi.

eynəyi unutmuşdum için skm ..