179. bu aralar etməyi istədiyim bəzi şeylər var. məsələn: çoxdandır görə bilmədiyim sevdiyimi görmək, qaçmaq/qaça bilmək, yorğunluqdan çökənə qədər oynamaq* blues, swing sındırmaq , yoldan keçəndə bir davaya girmək/döyülmək, çoxdandır baxmaq istədiyim kinolara baxmaq, kəndimizdəki - hara getdiyi bilinməyən - bir cığırı izləmək, dağa çıxmaq, yemək bişirmək, mahnı oxumaq, ən əsası bağırmaq. yeniyetmə kimi, "hamısı mənasızdı" deyə bağırmaq.
istəmədiyim yeganə şeysə universitet istədiyi üçün; sevmədiyim, lazım olsa 1 həftəyə çox daha yaxşı öyrənə biləcəyim, ancaq indi "müvəffəq" sayılmağım üçün əzbərləməyimi istədikləri şeyləri oxumaq, dəfələrlə kserokopiyası çəkildiyi üçün artıq silinmiş "əvvəlki illərin sualları" kağızından nə istənildiyini başa düşməyə çalışmaqdır. yeganə istəmədiyim şey, "müvəffəq" anlayışı belə olan bir yerdə müvəffəqiyyətli olmaqdır. oxumaq üçün masaya oturduqdan 5 dəqiqə sonra məslək, sənət dəyişdirmə xəyalları qurmaqdır. həvəslə oxuduğum, oxuyacağım kitablarla arama məsafə qoyub; göydən qabağıma düşmüş, indi niyə oxumaq məcburiyyətində olduğumu bilmədiyim kitabları oxumaqdır.

birincilər yoxdur, ikinci var. vəziyyət budur.