92. deməli bugün mənə danışdılar . bir nəfərin rus dili müəlliməsi metroda görüb bu hadisəni. səhv etmirəmsə müəlliməsi nərimanovda minib rəfiqəsi ilə, gənclikdə tələbələr minən (düşən) vaxta düşüb. bizim bu tipik talpa-talpa gəzən (bu dəfə talpa 6 nəfərdən ibarət olub) bir qrup tələbə qaqaş minib vaqona. belə yenə şitlik zad. yanlarında bir nəfər keçəl bir kişi durubmuş. ilk baxışdan göz-qaş edib bir-birləri ilə məzələnirlərmiş. deyir inşaatçılara çatmışdıq, bu gədə yığını düşdü, biri içəridə qaldı. o birilər isə qapını bağlanmağa qoymadılar, bu içəridə qalan götürəsən bir dənə yağlı şillə çəkəsən keçəl kişinin başına. deyir hamı elə bildi qapı elə səslə örtüldü, elə bir əcaib səs çıxıb. elə bu qaçıb qapıdan çıxmaq istəyəndə yanındakılar guya mırtlaşmaq üçün bunu itələyiblər geri, qoymayıblar çıxsın, qapılar da bağlanıb. deyir sadəcə keçəl olması ilə seçilən və biraz da məsum birinə oxşayan kişi it balası kimi çırpdı oğlanı növbəti stansiyaya qədər.
belə hərəkətlər edərək özünü bir zibil sanan, metro kimi digər ictimai-nəqliyyat vasitələrini dostları ilə əylənmək üçün (məsələn onu içəridə qoyan dostlar, gah bir-birini itələyənlər) yer hesab edən xiyarların nəhayət belə şeylə üzləşməsi mənim hər zaman yarılmağıma səbəb olacaq.