306. sözlük, bilmirəm niyə belədir, ancaq həmişə çox sevilən insanlardan zəhləm gedib. ətrafında çox dostu olan, hamıyla mehriban olan insanlara qarşı avtomatik nifrətim yaranıb, ancaq bu zərərsiz bir nifrət olub. kin tutmağı onsuz da bacarmıram.
elə fikirləşmişəm ki, bu insanlar robot kimi hamının ürəyini qazanmaq üçün özəl olaraq quraşdırılıblar və zaman keçdikcə pərəstişkarları artır. buna əks olaraq da hamının nifrət etdiyi insanlara qarşı bir yaxınlıq duymuşam. sanki cəmiyyətin itələdiyi insanları qucaqlamışam, onların xəbəri olmasa belə. bəlkə heç vaxt bir kəlmə belə kəsməmişik, ancaq ürəyim onlara yaxın olub.