49. bu şeir ruhu martinin gözlərinə nə isə bir halə kimi, qızmar havanın rəngdən-rəngə çalan dumanı kimi görünürdü, həmişə o, əlini atan kimi tüstü parça-parça olub dağılırdı, bəxti gətirəndə də yalnız həmin parçaları tutur, yalnız ayrı-ayrı gözəl misralar yaza bilirdi, bu misralar isə martinin beynində mahnı kimi səslənir və ya gözləri önündən xəyali kölgələr kimi gəlib-keçirdi.

jack london - martin eden

not: şərq-qərb nəşriyyatın və islam ibrahimovun amk. bərbad tərcümədi. kitabı alası olsanız bu nəşriyyatdan almayın.