3. azərbaycan və bənzəri ölkələrdə adam başına düşən gəlirin səvviyəsinə baxıldıqda normal hadisədir. sırf özümüzü nəzərə alsaq, hələ bütün azərbaycanı demirəm, təkcə bakını götürsək, hər 10 adamdan daş çatdasın 3-4 ü rahat xaricə gedib gələ bilir. yerdə qalanların yarısı ümumiyyətlə çıxa bilmir. geridə qalanı isə 3-4 il işləyib qırta qırta yığır ki, 5-10 günlük bir yana çıxa bilsin. belə olan yerdə xaricə getmək xətrinə layihələrə qoşulan adamı anlayıram.

həm bu məsələyə hardan baxdığına görə də dəyişir. ya heç bir fikri qəbul eləmiyib deyə bilərsən ki, bu hərəkət hara fırlatsan götdüydü. ya da başqa bir pəncərədən baxa bilərsən ki, qardaş bu ölkədə mən yazığın başına düşən gəlir bu qədər az olmasaydı, heç bir lahiyəyə filan minnətsiz, sünnətsiz öz hesabıma gedərdim hara istəyirəm. ya da heç gəliri filan qatmıyıb, kapitalist şəkildə düşünə bilərsən ki, ələ fürsət düşüb, niyə qaçırım ki?

yəni, əlqərəz, əzizlərim sözüm ondadır ki, radikal yanaşılacaq məsələ deyil mənim açımdan. gedən nə məqsədlə gedir ayağına taqət, kim nə niyyətlə qalırsa qoluna qüvvət.