15. həyatı marağsızlaşdıran yaşam tərzidir. əgər evdəsinizsə axşam evdəkilərin nə bişirdiyinə qədər skype-dəki qohum əqrəbələrə çatdırdığını görəcəysiz. əvvəl bayramnan-bayrama telefon danışığları indi yerini quru-quru "neynirsən?"ə verib.
darıxmağdan belə darıxdığımız həyat tərzidir.
məncə texnologiyanın bu cür inkişafının bizə-xüsusən gəncliyimizə bu iki zərbəni vurur:
1) tənbəllik və işsizlik,
2) qeyri ciddi və qeyri səmimi münasibətlər.

məsələn kiçik qardaşımın əlinnən kompyüteri almaq olmur. oyun oynuyur. "məktəb" adı çəkiləndə dəliyə dönür.
2-3-cü sinif uşağları oyunlara "cheat" qoşmağın yolunu tapmaq məqsədi ilə toplaşıb az qala qurultay keçirirlər.
15 yaşlı "kayfarik, babnik, vorzakon(ka), "şiyinka", və.s.lər isə dərsi atıb "həyat məni yordu, əşi bələdə ki, sənsiz də zordu" yazırlar. bunlara deyən lazımdı ki, ay bala sən nə yaşadın ki, həyat səni yorsun? 21-ci yüzilliyin virtuallaşma prosesi uşağları dərsdən ayırır. hal bu ki, 14-17 yaşlarında o "jizn takaya" yazmağdansa, özünə ixtisas, seçməli idi.