2. zəngin ssenari ilə dolu bir giuseppe tornatore filmi. bir çox yerində güldürən, sonda güldürdüyü qədər də ağladan mükəmməl bir filmdir.

50ci illərin italiyasıdır. giancaldo qəsəbəsidi. insanlar filmə çox maraqlıdırlar. zatən qəsəbədə filmə getməkdən başqa əyləncələri yoxdur. filmlər nümayişə verilməzdən əvvəl qəsəbənin keşişi gəlib həmin kinolarda öpüşmə səhnələrini senzuradan keçirir və kəsdirir:
- iyirmi ildir kinoya baxıram, bir dəfə öpüşmə görmədim!

kinoya həddən artıq maraq göstərən toto da filmləri nümayiş etdirən alfredo adlı daydayın dizinin dibindən ayrılmır. alfredo istəməsə də, məsləhət görməsə də, film işini totoya öyrədir.

ardını yazmayım, həm ona görə ki, ssenari zəngindi, hamısını yazsam oxumayacaqsız, * həm də axot yoxdu həm də filmin özünə baxın ki əvvəlcədən heç nə bilməyəsiz.

amma əsasən 2 sual qaldı beynimdə:
1. alfredonun danışdığı hekayədə kralın qızını 100 gün, 100 gecə gözləməyə söz verən əsgər niyə 99cu gündə çıxıb gedir? bəs hekayənin ardı filmdə niyə danışılmır?
2. totonun sevgilisi elenanın sonu necə olur? hardadır? neynir? nə yeyi? nə içir? ondan xəbəri olan bir allah bəndəsi yoxdu?