11. nuri bilge ceylan kinomatoqrafiyasının səciyyəvi xüsusiyyətlərinin başında mainstream kinonun süjet içərisində hadisələrin drammatik quruluşundan fərqlənən özünəməxsus kompozisiyası durur...onun kinomatoqrafiyasında süjet və ekspozisiya, prinsip etibarilə sanki foto-kadrlardan və gerçəyə çox yaxın hekayələrdən qidalanaraq inşa edilmişdir...bununla da hər bir kadrda vizuallığı ön plana çıxaran və dialoqsuz səhnələrin ağırlıq təşkil etməsinə şahid oluruq...ceylanın filmləri, təsvirdən öncə filmin bədii dünyasına aid səslərlə başlayır və bitir; bunla da ceylan təsvirin səslərlə də yaradılması hədəfinə nail olmağa çalışır...ceylanın ( ən son filmi kış uykusu istisna olmaqla) bütün filmlərində söz( dialoq) təsvirin arxasında dayanır və o, musiqidən mümkün qədər az istifadə edir...
minimalist kino, ilk olaraq təhkiyə kinosundan uzaqlaşmağı əsas alan, kamera hərəkətlərindən aktyor oyununa, işıq tərtibatından məkandan istifadəyə qədər kinomatoqrafiya estetikasını formalaşdıran ekspozisiya texnikasına deyilir...minimalist filmlər, süjet və təhkiyə olaraq hər zaman sadəliyi seçərək, lazımsız əlavələrı bir kənara qoyur, insanın gündəlik həyatında qarşılaşdığı adi, bəsit mövzuların təsvir edir...minimalist yanaşma ilə çəkilən filmlərdə filmin kompozisiyasının həyatın özü qədər sərbəst və ətalətli olmasına çalışılaraq, sadə olan, gündəlik həyatın təfərrüatlarıyla yoğrulan bir mövzu işlənilir və adi həyatda drammatik olmayan anların içindəki drammatik potansialın ortaya çıxarılmasına çalışılır...
nuri bilge ceylan da minimalist kino məktəbinin perspektivini mənimsəyərk, kinomatoqrafiyasında həyatın kinodan daha vacib olduğu prinsipinə bağlı qalır və filmlərdə planları bir-biri ardınca düzmək yerinə, həyatı və sənəti birləşdirməyi hədəfləyir...