4. ədəbiyyatın yox, kinonun inqılaba ehtiyacı var mottosunu teoriyadan praktik olaraq isbatlayan, 60-cı illərdə kino tarixinə nouvelle vague cərəyanını hədiyyə etmiş, günümüzün yaş etibariylə ən yaşlı, lakin ruhuna, həyəcanlarına fikir verdiyiniz vaxt ən gənc rejissoru.

şübhə yoxdur ki bəzi rejissorların kamera sevgisi olmasaydı, onlardan möhtəşəm (bəli, ağır ifadədir) yazıçı olardı. ingmar bergmanı fikirəşin: yazacağı romanının içində qeybə çəkilmək mümkün olardı. krzysztof kieslowskinin yazacağı qısa hekayələri fikirləşməyə çalışaq: bu şeirsəl hekayə sayılardı. bəs tarkovski? çəkməsəydi o şair qalacaqdı. tarkovskiyə aid etdiyim ifadələr angelopoulos üçün də keçərlidir. godard... godarda gəldikdə o məşhur kamera qələm prinsipini filmlərinə yanısdan yazıçı, esseist, şair və rejissor olmağı bacardı.

filmlərindəki dünəni xatırlamaq gücündən yoxsun qadınlarını fikirləşirəm. onlar üçün bugün də yoxdur. anın içində andır onlar. belə deyək, godard onları filmləriylə böyütdü. filmoqrafiyasında bəzi xətalar mövcud olsa da, 3-d eynəkləri üçün onu bağışlamaq mümkündür.