14. fikir bildirməkdən özümü saxlaya bilmədiyim hadisə.

uşaqlar, sözlük, dəyərli insanlar, belə eləməyin. uymayın siz də toplumun apardığı o iyrənc məcraya. başa düşürsüz, insan ölüb. mən də anlayıram, faciələrimiz olub, qırğınlar olub, onlar bizim düşmənlərimizdi, iyrənc varlıqlardı, amma bəzi şeylər öldürməklə düzəlmir axı. düzdü, bəlkə bilmədiyimiz, açıqlanmayan təfərrüatlar var, amma hani biz sülh istəyirdik? hani biz insanpərvər idik? insan həyatı ucuzlaşıb, anlayıram, izlədiyiniz filmlər, gördüklərimiz, yaşadıqlarımız daşlaşdırıb hamımızı, hamınızı, amma humanist olmaq elə də çətin deyil axı azacıq məntiqli düşünəndə və hadisələri təhlil eliyəndə.

qarşılığını görəcəyik yəqin ki bunun. heç də yaxşı olmayacaq. cəmiyyətimizin böyük qismi afərin, zor eliyibsiz, öldürün qara donlu kafiri zad havasındadı, elə üzücü bir durumdu ki, nə qədər danışsan bitməz. insan ölür e ala insan. insan oğlu. insan övladı.

mən qərar vermirəm olacaqlara, nə bizim tərəfdən nə də onlar tərəfdən. qərar verənlər nə fikirləşirlər onu da bilmirəm. bildiyim budur ki, * onlar rahatdılar onsuz da amma biz özümüzü çox acınacaqlı bir xarabalığa sürükləyirik, heyf.

edit: əlinə 1cə dəfə də silah almayıb atəş açmağın, öldürmək və öldürülmək duyğusunun nə olduğunu anlamayan uşaqları da qınamamaq lazımdı.