2. özlənəndir.
son 6 ildə öz ölkəmdən, qohumlardan, dostlardan və hətta ailəmdən belə aylarca uzaq qalmağıma baxmayaraq türkiyədən ən çox ayrılığım 1 ya da 1 ay yarım olub. indi uzaqdayam və hələ neçə ay uzaq olacığımı düşünəndə nəfəs borusunda bir tıxanma olur, əl istər istəməz siqaretə uzanır. evimdən uşaqlığımı keçirdiyim küçəmdən belə daha dəyərli hala çevrilib mənim üçün. çünkü mən fiziki olaraq azərbaycanda böyüsəmdə mental olara türkiyədə böyümüşəm. yetkinlik yaşımda türkiyəyə gəlib yetkinlik yaşımı burda keçirmişəm, bütün çətinliklərlə birlikdə. mənim kimi digər bütün türkiyədəki azərbaycanlı tələbələrin ortaq taleyidir bu. ikinci yox iki vətənimizdən biridir.

heçnə yox sadəcə selçuk universitetinin indiki soyuq havasında kantində oturub 50 kuruşluq çayla əlimi qızdıraraq siqaret çəkmək istəyərdim ən sevdiyim dostlardan biri ilə hərhansısa mövzudan danışaraq.