ilk dəfə bir dostum bir hekayə bir də Olafurun frystasın göndərmişdi. bu musiqiyə qulaq asa-asa o hekayəni oxumuşdum və bir də baxdım ki, ağlayıram. məni ağladan bəlkə də o musiqi idi. ona qulaq asanda demişdim hansısa filmin soundtracki də ola bilər hətta. daha sonra raeini ilə məni məhv etdi. sonra da haustu ilə dizlərimi yerə qoyan pianist. P.s indi o dost yoxdur amma geriyə qalan frysta var. (youtube: ) just close your eyes and think about your life (youtube: )
şərhlər: