7. hərdən sol frame də görürəm ki yazarların dinləməkdən bezmədiyi musiqilər deyə. girirəm baxıram, heç bir kəs azərbaycan müğənnilərindən birisini belə yazmıyıbdı. yazmaq məcburiyyətdə deyil heçkəs. qəribə gələn hissəsi isə odur ki görəsən bu adamı dinləmirlərmi? böyük ehtimalla hər biriniz dinləyirsiniz, yəqin ki unudursunuz onları yazmaqı. müslum maqomayev olsun, şövkət ələkbərova olsun, akif islamzade olsun, səxavət məmmədov olsun və adını yazmadığım daha onlarca ölməz sənətkarlarımız olsun. hər birinin yeri ayrıdır. müslum maqomayevin yeri həqiqətən çox fərqlidi. синяя вечность, ты моя мелодия, ноктюрн bunlarda moqamayevin damğası var, ruhunu atır ortaya. dilindən çıxan sözlər qəlbə doğru yavaş yavaş süzülərək gəlir. musiqisi bitdiktən sonra isə üzdə kiçik bir təbəssüm yaradır. əfsanədir bu adam əfsanə.
başqa bir deyişlə; müslüm moqamayev və şövkət ələkbərova mələklərin dünyadakı səsidir.