25th hour
əjdahalar googllaunudulmaz film səhnələri - sözaltı günlük - edward norton - unudulmaz film replikaları - dc crisis - məsləhətli filmlər - jackie chan - 90-cı oscar mükafatları - tony wilson - the passing light of day
--spoiler--
atasının yolboyu danışdıqları vaxt montynin xəyal elədikləri sonrakı həyat səhnəsinə az qala inanmışdım və onda hiss elədim ki, frank üçün çox pis olmuşam. frank daha güclü obraz kimi gəldi mənə. uğurlu işi, çoxlu pulu, eyş-işrət əhli olmasına baxmayaraq dostluq anlayışının belə möhkəm olması xoşuma gəldi (hər nə qədər sadəcə film obrazı olsa da). və atasının nitqi boyu dediyi "geri dönmə, ola bilsin ailəni, dostlarını itirəcəksən" sözlərini eşidəndə ağlımdan "franki necə atmaq olar axı?" fikirləri keçdi. həmin an frankin sahildə tək oturduğu səhnə verildi lap pis oldum. * lənətə gəlsin çox sentimentalam
--spoiler--
üzv ol
şərhlər: