237. - sevgili günlük deyəsən çox ağır xəstəyəm. belə durumlar mənə keçmişi xatırladır, uşağlığımnan qalma bir parça paltar, yaşıl bir jaket, atamla bir gəzinti, oynadığımız bir oyun, pəriyəm imiş kimi hərəkət edərdim, adım clori qız pəriyəm və sənin adın da tideri sən də oğlan pərisin. "mənə vurmağı kəs yoxsa öləcəm" deyərdim və mənə təkrar vurardın və "indi ölməliyəm" deyərdin və sən "ama səninçün çox darıxacam" deyərdin və mən də deyərdim ki “məni görmən üçün milyonlarla il gözləmən" gərəkdir. məni bir qutuya qoyacağlar və tək ehtiyacım olan bir bardağ su və kiçicik dilim pizzalar olacağ. qutunun qanadları olacağ
sən "qutu səni haralara götürəcək" deyə soruşardın. mən də "evə " deyərdim.

synecdoche, new york (2008) / charlie kaufman