4. avropa sinemasının ən, ən, ən gözəl nümunələrindən biridi. filmdəki təsadüfün ssenari yox, elə məhz təsadüf olmasına inanmamaq mümkün deyil. yalanın, önyargının ən gözəl nümunəsidir. filmin sonunda ova çıxarkən lucasa bilinməyən bir adam tərəfindən güllə atılır. mənə elə gəlir ki, rejissor sözünün məğzini elə burda çatdırır. bunu mən belə yozuram ki, güllənin atılması ilə lucasa xatırladılır ki, həmin insanlar sənin "əməlini" unutmayıblar. bu isə adi bir yalanın, şərin, böhtanın, önyargının insanı necə məhv elədiyini, onların üstümüzə atılan ləkəsini heç nə ilə yuya bilməyəcəyimizi göstərir. bir sözlə, mükəmməl filmdir.
(bax: thomas vinterberg)