1. qərəzli və dardüşüncəli insanların işidir. bilindiyi kimi, terror qəddarlıqdır və azlıq, əksiklik psixologiyasının əl atdığı kəsə və qeyri insani bir yoldur. istər siyasətdə, istər dində fərq eləməz. terror kütlələrə hesablanmış, az qüvvə və imkanlarla böyük səs gətirəcək və qorxu yaradacaq bir əməldir. görəsən bu başlıqdakı iddianı edənlər özlərinə sual verirmi ki, sayı milyardı aşan hansısa sivilizasiya nümunəsinin belə iyrənc formada tanınmaya nə ehtiyacı ola bilər? bəli, tarixən dindən bu adla istifadə edənlər olub. elə islam ölkələrində də. hasan sabbah rəhbərliyində xaşxaşi adlı terrorist qrup olub özlərini əsl və gizli islamın nümayəndəsi kimi təqdim ediblər. əslində isə onlar yaxşı təşkilatlanmış, sadəcə və sadəcə siyasi məqsədlərə hesablanmış qatillər yığını olublar. hətta ingilis dilindəki assasin sözü də ta xaç yürüşləri zamanı xaşxaşilərin qəddar və ağlasığmza siyasi cinayətlərindən təsirlənənək törəmişdir. (erdoğanın qulağından iraq)

gələk əsas məqama. bir insan inana bilər. bir insan inanmaya bilər. hətta, öz içində dinlərə münasibəti istehzalı da ola bilər. yaxud da səmavi dinə inanan bir insan üçün bütpərəstin və materialistin inancı (inancsızlığı) absurd görünə bilər. problem bu görüşün, bu baxışın və belə qənaətin ifadə vasitəsindədir. məsələn, biz insan olaraq asimmetrik olana simmetrikə nisbətən az qiymət veririk. bəzən asimmetriklik o qədər qəribə görünür ki, biz ona gülürük. və bu içdən, təbii olur. bununla birlikdə heç kimin fiziologiyası, əli ayağı düz olmayan insana gülməyə mənəvi haqqı yoxdur. ola bilsin, kimsə öz görünüşü ilə bizi əyləndirir, kimisə, hansısa aktyoru xatırladır, yenə də bizim ona gülməyə və ya bunu digər formada ucadan ifadə eləməyə haqqımız yoxdur.

çox yazmaq olar. amma buradakı yazarlarımız iki-üç sözdən məsələni anlayacaq qədər savadlı insanlardır ona görə də boşluqları və əksiklikləri xoş görəcəklərinə, öz yazıları ilə tamamlayacaqlarına və bu mətnin xoş niyyətlə yazıldığını bilərək tolerans göstərəcəklərinə ümid eləmək istəyirəm.