4. ölkəmizdə bu etnik azlıqlar iki qrupa bölünür. 1-ci qrupa kapitalist olanlar aiddir. hansı ki bunlar hamıdan daha çox azərbaycanlıdır. 2-ci qrup isə aclardır. bunlar həm ac, həm də ümidsizdirlər. ac olduqları üçün də dövləti günahkar görürlər. günümüzdə kapitalist münasibətlərin və informasiya texnologiyalarının inkişafı bunların vəziyyətini daha acınacaqlı hala gətirir. belə olduqda bu lələşdər xilas yolunu separatçılıqda görürlər. öz dövlətlərini qurduqlarında sosial bərabərlik əldə edəcəklərini düşünürlər. həmin bu separatçı fikirləri yaymaq üçün də əllərində tək vasitə olan dini istifadə edirlər. götləri təhlükə hiss edərkən də öz səhvlərini dini ideyalar altında gizlədə bilirlər. cənubdakılar öz separatçı aktlarını şiəlik adı ilə həyata keçirirlər və irana yavşamaqla elə bilirlər ki, nəsə yaxşı olacaq. bir də şimalda ac həmvətənlilərimiz var. bunlar ərgən vaxtlarında söykənəcəkləri heç bir dəyər tapmadıqları üçün dagestan-dagestan ortalıqda gəzirlər. bir az böyüdükdən sonra gedib hardasa əmir axtarıb tapırlar, özləri üçün meşədə yaşayırlar.

yəni nifrət edilən etniq azlıqlar deyil. özünü tapa bilməyən, onun-bunun qapısında it olaraq yaşayan, ayaqqabısı cırıq fakir orospu çocuklarıdır.