1. deməli problemi qısa olaraq anlatmağa çalışacam, əminəm ki, hamınızın da başına gəlib. gedirsən çayxanaya, dost kruqu ilə filan, normal dəstgah deyirsən. hər çayxanada dəstgah-da müxtəlif ölçüdə ləpələr gətirir, və bütün müştərilərə də standart olur. problem də elə bundan sonra başlayır, a kişi. nə bilim, deyək ki, həmin çayxanaya iki nəfər getmisən, orda bəs rəhbərlik qayıdır ki, burda oturmusunuzsa mütləq dəstgah deməlisiniz, deyirsən, ləpə gələndə damarın tutur. başlayırsan yeməyə, elə də şeydi ki, bir başladın dayanammırsan, iki nəfərə qurtarmalısan temasına düşürsən. bu hamımızda var yəqin, özü də əsas uşaqlıqda öyrəşmişik yeməyin az zad olmasına, indi arxada yemək qoyanda nəyəsə xəyanət edirmişsən kimi gəlir. yeyirsən elə o ləpədən, çox da yedin, vsyo. həmişə oxumuşam ki, deyirlər enerji verir zad bu. harda verir? həmişə yeyirsən, daha da əhval-ruhiyyəni zibilə qoyur, durduğun yerdə bir dəxlisiz kədər gəlir, guya çayxanaya dostunla oturub söhbət edəcəksən adı ilə gedib, o ləpələri bütün qurtardığın üçün nəsə dəxlisiz bir ağırlıq hissi ilə çıxırsan.
bu birinci hal, biri də var gedirsən çayxanaya, 7-8 nəfər dost qrupu ilə. yenə deyirsən dəstgahı, eyni ləpəni gətirirlər. pul vermisən axı, beynində tez hesablayırsan ki məsələn dəstgah 20 manatdı, adama 3 manat, deməli azı 3 manatlıq yeməliyəm. dostunun da biri düşür e ləpənin qırağından. düşürsən ləpənin canına ki, birdən o 3 manata düşən pay qədər ləpə çatdırmazsan, çay zad qalır qıraqda, eləyəcəyin söhbət yaddan çıxır, tez 5 dəqiqəyə ləpəni qurtarırsan. fikir versəniz görərsiniz ki, çayxanalarda zad ancaq söhbət eləməyə bütün dəstgahdakı ləpə, konfet zad qurtarıb qənd qalanda başlamaq olur. yoxsa ilk 5-10 dəqiqədə elə bil aclıqdan çıxmış adamlara ilk dəfə yemək verirsən.
ona görə də burdan çayxana və restoran rəhbərliklərinə səslənirəm, adam sayına görə dəstgahlardakı ləpələrə diqqət edin zəhmət olmasa, az adam olanda az ləpə qoyun, çox olanda da çox. bizi bu dərddən qurtarın. indidən təşəkkürlər.