4. tamda "bel-lu-ci" deyərkən, "-llu" hecasında o dodaqları bir təsəvvür edin. adı belə dodaqları öpüş vəziyətinə gətirir. o dodaqları öpmüş ordu ne büyük ordu, o kumandan ne güzel kumandan.
o dodaqları görəndə hiss edilən həyatın nə qədər gözəl olduğudur. ama öpə bilməmək;
(bax: həyatın nə qədər cındır olduğunun anlaşıldığı anlar)

tanrının traji-komediyası budur, kədərlə sevincin yoğrulmuş forması.