4. “ölçü” (ölçüləbilən) anlayışı, hər nə qədər vacib olsa da, onun çox zəif bir tərəfi var. “ölçü” (“ölçüləbilənlik”) öyrənənlə öyrənilən arasında bağı kəsir (kəsmək iddiasındadır, ən azından). yəni, iddia olunur ki, öyrənən həmişə qərəzsiz qala bilir və öyrəndiyi obyektlə bağlı heç bir şəxsi münasibəti yoxdur. təbiət elmlərində buna nail olmaq mümkün olur. sosial ( humanitar) sahələr başqadır, amma. maraqlı olan bilirsiniz nədir? birincisi, belə yanaşma ölçüyəgəlməyən məsələləri (münasibətləri) nəzərdən qaçırır, ya da qəsdən diqqətdən kənarda qoyur. həyatsa bir tək ölçüyəgələn (ölçüləbilən) şeylərdən ibarət deyil. ikincisi, və daha önəmlisi, belə yanaşmanın özü qərəzlidir – onun təməlində ontoloji önyarqı var.

aristotel vaxtılə insan fəaliyyətini iki hissəyə bölmüşdü – ekonomiks və xrematistiks. ekonomiks – insanların ehtiyacları sahəsidir. xrematistiks – insanların istəkləri məsələsidir. ehtiyaclar (ən azından bir çoxu) obyektivdir, istəklərsə - subyektiv.