106. xarici qız dostum gəlmişdi bakıya, bütün gün gəzdirirdim buna şəhəri. gecələr də qalmağa həzi aslanov'a gedirdik. bu təzə gələndə ancaq taksi ilə filan gəzirdik, sonra gördüm yox e, evdeki hesap çarşıya uymur, dedim bir avtobusla gedək. saat 12-ə yaxın 28 may'dan mindik sonuncu 11'ə. axrıncı 11, təsəvvür eləyin bizdən başqa hamısı içkili, sərxoş adamlardı. elə bil bir-birinin yanında oturana da söyüş qoyublar, hərə bir oturacaqda oturub zad, hələ onu keçdim biri ümumiyyətlə çantasını atıb oturacağa tək. araq iyisi filan dolub. avtobusa minən kimi qız yazıq başladı ki, kartını çıxar yükləyək, yetimin ağlı gedib xarici ölkəyə zada, elə bilir ki, birinci karta pul yükləmisən, özü də açıb riqada, praqada olan avtobus kartlarını göstərdi mənə. elə buna öz ölkəmizdəki sistemi başa salana qədər mənimki mənə dəydi. nəysə, bu oturdu tək oturacaqda çantanın yanında, mən də ayaqüstə durmuşam, amma yer edir mənə, çanta oturur, mən oturmuram. başladım avtobusda sorğu-sual eləməyə ki, bəs kimindi çanta zad. arxada rusa oxşayan qaqaşdan soruşdum ki, sənindimi çanta. xiyar qayıtdı ki, gəl yanımda otur, nə oturacam ala sənin yanında? niyə oturum? götür də çantanı. əl çəkmir ki, məndən gəl yanımda otur, qız da narahat olur ki, nolub. nəysə, bir təhər başa saldım ki, yox, gecə saat 12-də bir piyanla yanaşı oturmağı istəmək kimi bir arzum olmayıb, sənlə oturmaq istəmirəm. avtobus 5-6 dəqiqədi uje gedir, qalıb axı içimdə, 20 manatlıq idman çantası oturur, mən qalmışam ayaqüstə, bir sorğu da apardım ki, bəs kimindi bu. bütün piyanların düşmüşəm canına, axırda bu rus qaqaş çantanı götürdü, qoydu yanına, mene de qayıtdı ki, otur. (rus dilinde gedir burdan sonra dialoqlar.) avtobusda öz verdiyim halal 20 qəpiklə oturmağa da kimdənsə icazə alası oldum. nəysə, qızla danışıram, nə bilim yolda gördüyümüz yerlərdən zad izah edirəm. avtobusda bir səssizlik çöküb ki, gecə saat 12-də ingilis dili düşüb 11-ə. görünməyən bir şey, hamı bizə gic-gic baxır filan. piyan adamlar, mən də qorxuram ki, zibili çıxacaq nəsə. nəysə qara qarayevdə bu qaqaş qalxdı, arxamızda otururdu. (çantanı da götürmədi, çantanın yiyəsi o da deyilmiş.) mənə qayıtdı ki (rus dilində):
- onu sevirsən? (qaldım belə ki, nə deyim ala buna. üstündən gələn araq iyisi xəzərdən gələn neft iyisindən belə güclüdü, dedim uzatmayım.)
- hə
- evlənəcəksən?
- hə.
- xoşbəxt olun!
qaqaş bunu denən mənə 20 manat ver. avtobusun ortasında çıxmışıq davaya indi, qaqaş 20 manatı verir, deyirəm a kişi lazım deyil zad. neynirəm. deyir götür, xoşbəxt olun. bir də istəmirəm dedim, 11-in ortasında qaqaş üstümə qışqırır, qolumu bururdu adam verdiyi 20 manatı götürmürəm deyə. həm 20 manat alıb, həm döyülən tək adam olacağam deyə öz-özümə dedim ki, day lənət şeytana, götürüm, sabah dilənçiyə filan verərəm. avtobusdan düşəndə də bir dəfə də qışqırdı ki, xoşbəxt olun :d
yanımdakı qız yazıq da bilmir axı tema nədi, gördüm ağappaq olub bu. dedim nolub, qayıt denən ki, "sən məni satdın hə?" :d yetim görüb 20 manat veriblər, hamısı da piyan zad, elə bilib ki, bu 20 manatı verir ki, bunu alsın məndən. gəlməmişdən də qabaq oxuyub ki, azərbaycanda qızları pulla satırlar (bunu deyəndə də başlıq pulunu nəzərdə tuturdu.) avtobusda da ana-baba günü. yazığı gücnən inandırmışam ki, vallah piyan idi prosta kimsə, elə bilib nişanlıyıq.
p.s. 20 manatı dilənçiyə zad da vermədim, sabah taksiyə mindik qayıtdıq :d
p.s.s. sən öl həzi-də düşəndə hələ də o çanta yiyəsiz dururdu orda. hadisənin ən maraqlı tərəfi o çantadı elə.