163. fırlanmaq.hətta bəzən insan özünü tamamilə küləyin axınına buraxır,o vaxt ki,dünya-aləm vecinə olmur, bax onda hər şey bir az daha fərqli olur.get-gedə sürətini artırmağa başlayırsan və artıq fırlanmağın daha fərqli yönləri kəşf edirsən.məsələn əvvəllər hiss etmədiyin qədər küləyin axınını ovuclarında hiss edirsən.bu da tək küləklə məhdudlanmır, get-gedə bütün dünyanı ayqlarının altında hiss etməyə başlayırsan ki, o an özünü undub tam nirvanaya çatdım deyirsən və gözlərini açanda özünü yerdə tapırsan.amma istənilən halda heçnəyin vermədiyi qədər zövq verir.