14. kinoteatrda baxacağımın günlərini saydığım halda qəfildən nümayiş olunmamasına qərar verilən film. buna görə də internetdən baxmağa məcbur oldum. mənə ağır gəlir. ümumiyyətlə, the return-dən sonra zvyagintsevin filmləri mənə ağır gəlir. bir də bu leviafan volvo maşınları ilə evin yıxılması mənə ağır gəldi. pulun, hakimiyyətin insanların qürurunu da, evini də necə dağıtmasının şahidi oluruq.

filmdə bir neçə mövzu var, hamısı da iç-içə girib. bir şey qəribədir ki, zvyagintsev heç bir hissə qapılmır. filmdə bir rus soyuqqanlılığı var. qadını dostu ilə yatır - heç bir hiss yox. boğazacan məğlubiyyət var - heç bir hiss yoxdu. evi yıxılır - heç bir hiss yox. (hiss deyəndə tamaşaçıya çatdırılan hissi nəzərdə tuturam) yəni, məsələn, başqa bir rejissor çəksəydi, ev yıxılma səhnəsində bir melanxolik soundtrack verərdi, daha da dramatikləşdirərdi. eləcə də digər səhnələr. zvyagintsevin belə soyuq başla yanaşması xoşuma gəldi.

ümumilikdə, yaxşı filmdi, gözəl filmdi. amma nə edəsən ki, mən hələ nə əhdi-ətiq, nə də əhdi-cədid oxumamışam. düşünürəm ki, müəyyən ədəbiyyatları oxuyandan sonra yenidən baxmaq olar.