3. bilmirən necə sözlərlə ifadə edim bu filmi. yeganə filmdiki 30 dəfədən çox baxmışam hər dəfəf hönkür hönkür ağladım. sanki filmə yox gözgüdə özümə baxıram. otizm xəstəsi benin toplumla,həyatla,özü ilə ,yoxluğu ilə olan mübarizəsidir. həyatda insanı gerçəkliyə bağlayan tək şey - oda sanal aləmdə bir oyun! ətraftakı pis səslər bu pis səsləri önləyən daha yaxşı bir səs - mahnılar!
bu film deyirkii pis hər yerdə pisdir. əfqanıstanda da belçikada da.