bu 3cə hərf bəsdi ki kövrəlim. başına nəsə bir iş gəlməsindən, itirməkdən ən çox qorxduğum adamdı. bu qədər uzağa getməsi çoxdandı olmurdu. gündüzlər başımı işlə birtəhər qatıram. amma elə ki özümlə tək qalıram boğazım düyünlənir, səssiz göz yaşları axır, gözümə yuxu getmir. yanımda olması, varlığı belə yetər xoşbəxt olmağımçün. bir zamanlar dinləyəndə hər sözünü platonik sevgilərə həsr etdiyim mahnılara indi qulaq asanda atam yadıma düşür. heç darıxmadığım qədər darıxıram.
şərhlər: