6. getdikcə mənimlə baş verməyə başlayan bərbad situasiya. evlənməyə həvəsli deyiləm, ümumiyyətlə özümü evli təsəvvür edə bilmirəm. lakin bəzən adamın içinə oturur. xüsusən keçən ay çox hiss etdim bunu. bayram vaxtlarıdır, adam evdə oturmaq istəmir, zəng edirsən "filankəs, görüşək bugün?", cavab o olur ki, yox, bugün qızgilə xonça aparırıq lkkflkffdk o an qarşı tərəfin səsində elə təntənə olur, elə bil məni işləmədiyim, avara, looser olduğum üçün qırır. nə də olsa evlilik çox adam üçün əsas mərhələ sayır. bu baxımdan mənə looser kimi baxmaları normaldır. axı onlar öz aləmində ilk qələbəni qazanıblar. birazdan onların həyatında hər şey daha da standartlaşacaq. artıq istədiyimiz vaxt görüşə bilməyəcəyik.

təzyiq filan isə qozuma deyil. zatən güclü təzyiq də yoxdur, amma 2-3 il sonra ətrafda tək subay mən qalanda dostlar tərəfindən çoxlu qırmalara (axı bizdə var, sən evli adamsan, o subaydır, nə fırlanırsan onunla, avara şeydir onsuz, filankəsin qızını da ona vermədilər, a yalandan) şahid olacam. bütün bunlara güc gəlmək istəyirəm, çünkü evlilik mənə bundan da böyük yük kimi görünür.